ὑποδάμνημι
ὑποδάμνημι, thou subjectest thyself
ὑπο·δάμνημι, dompter, soumettre, d’où au pass. être dompté, soumis, fig. en parl. d’une femme, Hh. 16, 4 ; Hés. Sc. 53, Th. 327, 374 ; en parl. d’un homme, être dompté par l’amour, Anth. 5, 300 ; Od. 3, 214 ; 16, 95 ||
Moy. soumettre, acc. Thcr. Idyl. 29, 23 ; Q. Sm. 1, 336 ; 6, 284 ||
➳ Moy. et pass. prés. 2 sg. ὑποδάμνασαι, Od. ll. cc. ; 3 sg. ὑποδάμναται, Thcr. l. c. ; ao. part. ὑποδμηθείς, Anth. l. c. ; fém. ὑποδμηθεῖσα, Hh. Hés. ll. cc.
ὑποδάμνημι, (δάμνημι), = ὑποδαμάω, pass. ὑποδάμναμαι, überwältigt werden, sich überwältigen lassen, Od. 3.24, 16.95.
ὑποδάμνημι
[ὑπο- 5.]
To subdue under another, overcome, oppress.
In mid.: ἠὲ ἑκὼν ὑποδάμνασαι (let yourself be oppressed) Od. 3.214=Od. 16.95.
ὑποδάμνημι : only mid., ὑποδάμνασαι, thou subjectest thyself, Od. 3.214 and Od. 16.95.