ὑποφθορά
ὑποφθορά, corruption, decay
ὑποφθορ-ά, ἡ,
- corruption, decay, Heliod. ap. Orib. 44.23.27: pl., seductions, Vett.Val. 118.5.
ὑποφθορά, ᾶς (ἡ) corruption ou consomption intérieure, Orib. p. 19 Mai.
Étym. ὑποφθείρω.