ὑποφᾶτις

ὑποφᾶτις, v. ὑποφῆτις.

ὑποφᾶτις, ιος, ἡ, dor. = ὑποφῆτις, fem. von ὑποφήτης, Verkünderin, Orakelpriesterin. Bei Pind. P. 2.76 hat Böckh διαβολιᾶν ὑποφάτιες in ὑποφαύτιες geändert.

ὑποφᾱτις

• 1whisperer ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες (διάβολοι. Σ: v. Wil., 290².) P. 2.76