ὠρεσίδουπος
ὠρεσίδουπος, making a din on the mountains
ὠρεσίδουπος [ῐ], ον, poet. for ὀρεσίδουπος,
- making a din on the mountains, AP 9.524.25 (Scaliger for ὠρεσίλοιπος; he also suggested -κοιτος).
ὠρεσί·δουπος, ος, ον [ῐ] qui fait du bruit sur les montagnes, qui fait retentir les montagnes, Anth. 9, 524 conj. p. ὠρεσίλοιπος.
Étym. poét. p. *ὀρεσίδουπος, de ὄρος, δουπέω.
ὠρεσίδουπος, poet. statt ὀρεσίδουπος, auf den Gebirgen, Bergen lärmend, Beiwort des Bacchus in einem Hymn. (IX.524), statt ὠρεσίλοιπος emend.
ὠρεσίδουπος
ὠρεσί-δουπος, ον,
poetic for ὀρεσίδουπος
- making a din on the mountains, Anth.