ὠρίζω

ὠρίζω, 3 sg. ὠρίζει· ὑπνοῖ, ὁμιλεῖ, φροντίζει, μεριμνᾷ, ἀδολεσχεῖ, Hsch. (i. e. partly ὡρίζει fr. ὧρος I, partly ὠρ- = ὀαρ-, and partly ὠρίζει fr. ὤρα).

ὠρίζω, zsgzn statt ὀαρίζω, davon ὠρίζεσκον, ion. impf., H.h. Merc. 58.