ὡριάς
ὡριάς, άδος, poet. fem. of ὥριος, Orph. H. 10.19.
ὡριάς, άδος [ᾰδ] adj. f. qui donne aux choses leur beauté ou leur forme, Orph. H. 9, 19.
Étym. ὥρα.
ὡριάς, άδος, ἡ, bes. poet. fem. zu ὥριος, φύσις Orph. H. 9.19, die Horen zeugend, gebend.