ὡρικός
ὡρικός, in one’s prime, youthful, blooming
ὡρῐκός, ή, όν, (ὥρα)
- in oneʼs prime, blooming, of the young people, Ar. Ach. 272, Fr. 235; ὡ. νέος Ael. NA 14.5, cf. 4.8 (Comp.), Alciphr. 1.13; πάνυ γάρ ἐστιν ὡρικώτατα τὰ τιτθίʼ, ὥσπερ μῆλον Crates Com. 40.
- II Adv. -κῶς, πυνθάνει you ask so maidenly, so prettily, Ar. Pl. 963; cf. ὥρα (c) B. II.
ὡρικός, ή, όν :
1 qui est à point, mûr, Cratès (Ath. 50e) ||
2 qui est dans la fleur de l’âge, jeune, beau, Ar. Ach. 272, fr. 40 ; El. N.A. 1, 12 ; 4, 8 ; 5, 17 ; 6, 17 ; 14, 5 ; Alciphr. 1, 13 ||
Cp. ὡρικώτερος, El. N.A. 4, 8 ; sup. ὡρικώτατος, Cratès l. c.
Étym. ὥρα.
ὡρικός, 1) reif, zeitig, Ar. Ach. 260 ; im blühenden Alter, jugendlich schön, νέος Ael. H.A. 14.5, νεανίσκος Alciphr. 1.13 ; Kompar., νεανίας ὡρικώτερος, Ael. H.A. 4.8, vgl. 5.17.
2) zur rechten Zeit, am rechten Orte, ὡρικῶς πυνθάνει Ar. Plut. 963, was auch erklärt wird »du fragst jugendlich«, »jüngferlich«.
2) zur rechten Zeit, am rechten Orte, ὡρικῶς πυνθάνει Ar. Plut. 963, was auch erklärt wird »du fragst jugendlich«, »jüngferlich«.
ὡρικός
ὡρῐκός, ή, όν
ὥρα
- in oneʼs prime, youthful, blooming, Ar.: adv., ὡρικῶς πυνθάνει you ask so maidenly, so prettily, Ar.