ὠφέλησις
ὠφέλησις, a helping, aiding
ὠφέλ-ησις, εως, ἡ,
- helping, aiding, hence, like ὠφέλεια, use, service, advantage, S. OC 401; σοὶ γὰρ ὠ. οὐκ ἔνι Id. El. 1031.
ὠφέλησις, εως (ἡ) avantage, utilité, Soph. O.C. 402, El. 1031.
Étym. ὠφελέω.
ὠφέλησις, ἡ, das Helfen, Beistehen, Nützen, Soph. O.C. 402, El. 1020 ; Nutzen, Vorteil, Sp.
ὠφέλησις, εως,
from ὠφελέω
- a helping, aiding; and so (generally) like ὠφέλεια, use, service, advantage, Soph.