ὠφελητέος
ὠφελητέος, to be helped
ὠφελ-ητέος, α, ον,
- proper to be served, ὠφελητέα σοι ἡ πόλις X. Mem. 3.6.3.
- II ὠφελητέον, one must serve, τὴν πόλιν ib. 2.1.28.
ὠφελητέος, α, ον, vb. d’ὠφελέω, Xén. Mem. 3, 6, 3 ; au neutre, Xén. Mem. 2, 1, 28.
ὠφελητέος, adj. verb. von ὠφελέω, was man fördern, dem man nützen muß, τὴν πόλιν ὠφελητέον od. ὠφελητέα ἡ πόλις, man muß dem Staate nützen, Xen. Mem. 2.1.28, 3.6.3.
ὠφελητέος, α, ον,
verb. adj. of ὠφελέω
- Inecessary or proper to be assisted, Xen.
- IIὠφελητέον, one must assist, τὴν πόλιν Xen.