ὠτόρρυτος
ὠτόρρυτος, having a running from the ears
ὠτό-ρρῠτος, ον,
- having a running from the ears, Hp. Epid. 6.1.2.
ὠτό·ρρυτος, ος, ον [ῠ] qui a un écoulement d’oreille, Hpc. 1164d.
Étym. οὖς, ῥέω.
ὠτόρρυτος, mit fließenden Ohren, Hippocr.