ὠφέλημα
ὠφέλημα, a useful or serviceable thing, service, benefit
ὠφέλ-ημα, ατος, τό,
- a useful or serviceable thing, service, benefit, A. Pr. 251; ἀνθρώποισιν ὠφελήματα ib. 501; of a person, ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς ib. 613, cf. E. Tr. 703.
- 2 ὠφελήματα things good in themselves, e.g. harmony, goodwill, opp. εὐχρηστήματα, Stoic. 3.23, cf.136.
- II generally, use, advantage, profit, τί δῆτα δόξης . . ὠ. γίγνεται; S. OC 259, cf. X. Hier. 10.3; ὠφελήματα πατρίδος Id. Ages. 7.2.
ὠφέλημα, ατος (τὸ)
1 ce qui rend service, chose avantageuse, source de profit, bienfait, Eschl. Pr. 251, 501 ; en parl. de pers. bienfaiteur, Eschl. Pr. 614 ||
2 utilité, avantage, profit, avec le gén. de la personne ou de la chose dont on tire utilité, Soph. O.C. 258 ; Xén. Hier. 10, 3, ou à laquelle on rend service, Xén. Ages. 7, 2 ; Dém. 195.
Étym. ὠφελέω.
1. dienst, hulp.
2. nut, voordeel.
ὠφέλημα, τό, Nutzen, Vorteil ; Soph. O.C. 260 ; παρέχειν Xen. Hier. 10.3 ; Plut. – Uebh. was Nutzen, Vorteil bringt, μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς Aesch. Prom. 251, vgl. 616 ; Soph. Trach. 698 ; ein nützlicher, brauchbarer Denkspruch, Pausan.
ὠφέλημα, ατος, τό,
from ὠφελέω
- Ia useful or serviceable thing, a service, benefit, Aesch., Eur.
- IIgenerally, use, advantage, profit, Soph., Xen.