ὠτότμητος
ὠτότμητος, with ears slit
ὠτότμητος, ον,
- with ears slit or cropped, LXX Le. 21.18, 22.23.
ὠτό·τμητος, ος, ον, qui a les oreilles coupées, Spt. Lev. 21, 18 ; 22, 23.
Étym. οὖς, τέμνω.
ὠτότμητος, mit eingeschnittenen, abgeschnittenen Ohren, Sp.