ὠφελήσιμος
ὠφελήσιμος, useful, serviceable
ὠφελ-ήσῐμος, ον,
- useful, serviceable, profitable, πολλοὶ μὲν ἐχθροί, παῦρα δʼ ὠ. S. Aj. 1022; ὠ. [λόγος] Ar. Av. 317 (troch.).
ὠφελήσιμος, ος, ον [ῐ]
1 utile, avantageux, Ar. Av. 317 ||
2 secourable, bienveillant, Soph. Aj. 1022.
Étym. ὠφελέω.
ὠφελήσιμος, ον, nützlich, nutzbar ; Ar. Av. 317 ; Ggstz ἐχθρός Soph. Aj. 1001.
ὠφελήσιμος, ον,
from ὠφελέω
- useful, serviceable, Soph., Ar.