ὥριος
ὥριος, produced in season
ὥριος (A), α, ον, Pi. P. 9.98; also ος, ον AP 7.188 (Thall.), 9.311 (Phil.), Opp. H. 1.689:—poet. form of ὡραῖος,
- produced in season, ὥρια πάντα all the fruits of the season, Od. 9.131, Theoc. 7.62, cf. Hes. Op. 394, Theoc. 15.112, AP 9.329 (Leon.).
- II generally, in due season, seasonable, ἔργα Hes. Op. 392, 422; γάμος ib. 697; ὠδίς Opp. l.c., cf. AP 9.311 (Phil.); χρόνος ὥ. ἡμῖν ib. 10.100 (Antiphan.); πλόος κώπαις ὥ. Arat. 154; ὥριον (sc. ἐστί) c. inf., it is time . ., Sol. 27.9 (s. v. l.).
- 2 youthful, ἄνθος Epigr.Gr. 319 (Philadelphia); fresh, ὥριον οἷά τε μῆλον κτλ. Archyt.Amphiss.2 ( = Euph. 11).
- III ὥρια, τά, the season, νόσον ὥρια τίκτει Bion Fr. 15.13.—This poet. form is also used in late Prose, τὸ ὥ. τῆς ἀκμῆς Hld. 10.9; τὰ ὥ. D.L. 2.139, cf. Him. Or. 3.5. Adv. -ως Anon. ap. Suid.; but neut. sg. used as Adv., Arat. 1076.
- 2 θαψάτωσαν καὶ τὰ ὥ. αὐτοῦ, καθὼς ἔθος ἐστίν, αὐτοὶ ποιησάτωσαν his funeral rites, IG 9(1).39, cf. 42 (Phocis, ii B. C.).
ὥριος, α, ον :
I qui est dans la saison, de la saison : ὥρια πάντα, Od. 9, 131, tous les fruits de la saison ||
II qui se fait à une époque ou dans une saison déterminée : ὥριος ὄμβρος, Hés. O. 494, pluie habituelle dans une saison ; ὥριαι τελεταί, Pd. P. 3, 173, sacrifices à des époques déterminées ; p. suite :
1 qui se fait au moment voulu, qui se fait au moment opportun, d’où mûr, opportun, Hés. O. 396 ; DL. 2, 139 ; Thcr. Idyl. 15, 112 ; ὥριον ἔργον, Hés. O. 394, travail opportun ; πλόος κώπαις ὥριος, Arat. 154, navigation mûre pour les rames, c. à d. opportune ; κούρη ὥριος γάμῳ, Anth. 7, 188, jeune fille mûre pour le mariage ||
2 propice, favorable : ὥρια πάντα γένοιτο, Thcr. Idyl. 7, 62, que tout lui soit propice ||
III qui est dans la belle saison, Thcr. Idyl. 7, 85 ; fig. qui est dans la fleur de l’âge, Sol. 14, 9 ; Luc. Am. 12 ; Anth. 9, 524 ||
➳ Fém. -ος, Anth. 7, 188 ; 9, 311 ; 11, 70 ; mot poétique ; en prose seul. chez les écrivains postér. DL. l. c. ; Him. 3, 434 ; Hld. 2, 402.
Étym. ὥρα.
ὥριος, 3, bei den Att. auch 2 Endgn,
1) zu bestimmten Zeiten, Jahreszeiten geschehend, wiederkehrend ; Hes. O. 494, 545 ; Pind. τελεταί, P. 9.101, ὥρια πάντα, Alles, was die verschiedenen Jahreszeiten hervorbringen, die Früchte aller Jahreszeiten, Od. 9.131. – Dah. zeitig, reif, Hes. O. 396 ; ὥρια πάντα γένοιτο Theocr. 7.62 ; auch ὥριος γάμῳ, reif zur Vermählung, Anton.Thall. paralip. 36. (VII.188); u. öfter in der Anth. – Auch von Menschen = blühend, kräftig, Luc. am. 12.
2) zur rechten, günstigen Zeit od. Tageszeit, Hes. O. 394, 424, 699 ; – u. übh. poet. = ὡραῖος, auch in späterer Prosa vorkommend, Lobeck Phryn. 52.
1) zu bestimmten Zeiten, Jahreszeiten geschehend, wiederkehrend ; Hes. O. 494, 545 ; Pind. τελεταί, P. 9.101, ὥρια πάντα, Alles, was die verschiedenen Jahreszeiten hervorbringen, die Früchte aller Jahreszeiten, Od. 9.131. – Dah. zeitig, reif, Hes. O. 396 ; ὥρια πάντα γένοιτο Theocr. 7.62 ; auch ὥριος γάμῳ, reif zur Vermählung, Anton.Thall. paralip. 36. (VII.188); u. öfter in der Anth. – Auch von Menschen = blühend, kräftig, Luc. am. 12.
2) zur rechten, günstigen Zeit od. Tageszeit, Hes. O. 394, 424, 699 ; – u. übh. poet. = ὡραῖος, auch in späterer Prosa vorkommend, Lobeck Phryn. 52.
ὥριος
[ὥρη.]
Proper to a season : φέροι κεν ὥρια πάντα (all things in due season) Od. 9.131.
ὥριος
- 1coming in due season, seasonable πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον P. 9.98 ἐντὶ μὲν χρυσαλακάτου τεκέων Λατοῦς ἀοιδαὶ ὥ[ρ]ιαι παιάνιδες (supp. Hermann) Θρ. 3. 2. ὥριον ποτὶ χρόνον Pae. 3.14
ὥριος (ὥρη): ὥρια πάντα, all things in their season, Od. 9.131†.
ὥριος, α, ον
poet. for ὡραῖος
- Iproduced in season, ὥρια the fruits of the season, Od., Theocr.
- IIgenerally, in due season, seasonable, Hes., Anth.
- IIIὥρια, ων, τά, the season, νόσον ὥρια τίκτει Bion.