δαμάζω
δαμάζω, to overpower, tame, conquer, subdue
Could not find ʼδάμη in Logeion dictionaries.
ʼδάμη Verb: aorist passive indicative 3rd singular of δαμάζω
- overpower:
- I of animals, tame, break in, twice in Hom., in Med., ἡμίονον . . ἥτʼ ἀλγίστη δαμάσασθαι Il. 23.655; τῶν κέν τινʼ . . δαμασαίμην Od. 4.637:—later in Act., X. Mem. 4.3.10:—Pass., ib. 4.1.3.
- 2 of metals, work, σίδαρον E. Alc. 980 (lyr.); of land, clear, PSI 4.316 (iv(?) A.D.).
- II of maidens, make subject to a husband, ἀνδρὶ δάμασσεν Il. 18.432:—Med., force, seduce, Leg.Gort. l.c.:—Pass., Il. 3.301, Od. 3.269.
- III subdue, conquer, Od. 9.59, al.; βίῃ καὶ χερσὶ δ. Hes. Th. 490:—Pass., to be subject to another, σοί τʼ ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος Il. 5.878; δέδμητο δὲ λαὸς ὑπʼ αὐτῷ Od. 3.305.
- b of the gods, bring low, Il. 9.118, 16.845, al.
- c subdue, gain the mastery over, ἐπιθυμίαν Stob. l.c.
- 2 lay low, kill, esp. in fight, εἴ χʼ ὑπʼ ἐμοί γε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας Od. 21.213:—Pass., ὑπʼ ἐμοὶ δμηθέντα Il. 5.646; ὑπὸ δουρὶ δαμέντα ib. 653.
- 3 of the powers of nature, etc., overcome, overpower, ἔρος . . θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν . . . ἐδάμασσεν 14.316:—Med., δαμασσάμενος φρένας οἴνῳ Od. 9.454, cf. 516:—Pass., to be overcome, αἴθρῳ καὶ καμάτῳ δεδμημένον 14.318; μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ Il. 10.2; ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς 14.353; ἁλὶ δέδμητο φίλον κῆρ Od. 5.454, cf. 8.231; δμαθέντες dead, E. Alc. 127 (lyr.).
- IV ἀγῶνα δαμάσσαι ἔργῳ win it, Pi. P. 8.80.
- V οὐ μήποτε τοῦτο δαμῇ, εἶναι μὴ ἐόντα it shall never be proved that . ., Parm. 7.1. (δᾰμᾰ-: δμη- underlies δάμνημι, ἐδάμα(σ)σα, δέδμημαι; δαμάζω is a post-Homeric form of pres.; cf. Skt. dá̄myati ‘to be tamed’, damitar- ‘tamer’, etc.)
1 c. compl. de anim. domar, domesticar
δαμάζοντες τὰ χρήσιμα τῶν ζῴων
2 conquistar, someter
χθόνα Θεσσαλῶν ἱππείαις ἐδάμαζον
(los centauros) sometían con sus cabalgadas la tierra de los tesalios
• gener. someter, doblegar, domeñar c. suj. de cosa o abstr.
φρόνημα τοῦ θανόντος οὐ δαμάζει πυρὸς μαλερὰ γνάθος
la violenta mandíbula del fuego no devora el alma del muertoὁσσίχον ἐστὶ τὸ τύμμα, καὶ ἁλίκον ἄνδρα δαμάσδει
qué pequeño es el golpe (de una espina), y a qué hombre tan grande somete
• del hierro que doblega todas las cosas, LXX Da.2.40
• en v. med.
τίς αὐτὴν πημονὴ δαμάζεται;
¿qué dolor la aflige?
• c. compl. de cosa
δαμάζεις ... βίᾳ σίδαρον
forjas el hierro por la fuerzaτὰ σώματος μέρη δαμάζετ' ἐν πυρικτίτοισι γᾶς
sometes los trozos de cuerpo a las estructuras ígneas de tierra, e.e. cocinas, guisasτὴν γλῶσσαν
•Cf.
1. temmen:
2. bedwingen, overweldigen, onderwerpen:
3 sing. fut. δαμάᾳ Il. 22.271. δαμᾷ Il. 1.61.
3 pl. δαμόωσι Il. 6.368.
Aor. ἐδάμασσα Il. 5.191.
2 sing. δάμασσας Il. 21.90.
3 sing. ἐδάμασσε Il. 6.159, Il. 13.434, Il. 14.316, etc.: Od. 11.171, Od. 22.246, Od. 24.109, etc. δάμασε Il. 16.543, Il. 22.446: Od. 23.310. δάμασσε Il. 5.106, Il. 9.118, Il. 11.98, etc.
3 pl. δάμασσαν Il. 16.845: Od. 14.367.
Subj. δαμάσσω Il. 16.438.
3 sing. δαμάσῃ Od. 5.468, Od. 19.488, 496, Od. 21.213. δαμάσσῃ Il. 5.138: Od. 17.24, Od. 18.57.
1 pl. δαμάσσομεν Il. 22.176.
Imp. δάμασον Il. 9.496: Od. 11.562. δάμασσον Il. 3.352.
Pple. δαμάσσας Od. 4.244.
Nom. pl. δαμάσαντες Il. 18.113, Il. 19.66: Od. 9.59.
Mid. 3 sing. aor. (ἐ)δαμάσσατο Il. 5.278: Od. 9.516.
3 pl. δαμάσαντο Il. 10.210, 411.
3 sing. subj. δαμάσσεται Il. 11.478, Il. 21.226.
Opt. δαμασαίμην Od. 4.637.
1 pl. δαμασαίμεθα Il. 16.561.
3 pl. δαμασαίατο Od. 16.105.
Pple. δαμασσάμενος, -ου Il. 15.476: Od. 9.454.
Infin. δαμάσασθαι Il. 22.379, Il. 23.655.
Pass. Aor. ἐδαμάσθην Od. 8.231.
3 sing. δαμασθείς Il. 19.9.
Pple. δαμασθείς Il. 16.816, Il. 22.55.
Aor. pass. δάμην Il. 20.94 [ἦ κʼ ἐδάμην Allen].
3 sing. (ἐ)δάμη Il. 2.860, 874, Il. 9.545, Il. 21.383: Od. 1.237, Od. 3.90, Od. 4.499.
1 pl. ἐδάμημεν Il. 13.812.
3 pl. δάμεν Il. 8.344, Il. 12.14, Il. 15.2, Il. 18.103: Od. 4.495.
Subj. δαμείω Od. 18.54.
2 sing. δαμήῃς Il. 3.436.
3 sing. δαμήῃ Il. 22.246.
2 pl. δαμήετε Il. 7.72.
3 sing. opt. δαμείη Il. 5.564, Il. 12.403: Od. 4.790, Od. 17.252.
3 pl. δαμεῖεν Il. 3.301.
Pple. δαμείς, -έντος Il. 3.429, Il. 5.653, Il. 6.74, Il. 16.420, etc.: Od. 3.410, Od. 6.11, Od. 24.100.
Infin. δαμήμεναι Il. 10.403, Il. 17.77, Il. 20.266, 312, Il. 21.291. δαμῆναι Il. 13.98, Il. 15.522, Il. 16.434, Il. 21.578, etc.: Od. 3.269, Od. 3.369, Od. 4.397, Od. 18.156.
3 sing. aor. imp. δμηθήτω Il. 9.158.
Acc. sing. masc. pple. δμηθέντα Il. 4.99, Il. 5.646.
1 pl. pf. δεδμήμεσθα Il. 5.878.
Plupf. δεδμήμην Od. 11.622.
3 sing. δέδμητο Od. 3.305, Od. 5.454.
3 pl. δεδμήατο Il. 3.183.
Pple. δεδμημένος, -ου Il. 10.2, Il. 14.482, Il. 24.678: Od. 7.318, Od. 13.119, Od. 14.318, Od. 15.6, Od. 18.237.
- 1
To break in, tame.
In mid.: ἡμίονον, ἥ τʼ ἀλγίστη δαμάσασθαι Il. 23.655. Cf. Od. 4.637.
To control (horses) Il. 10.403 = Il. 17.77.
Fig.: Διὸς μάστιγι δαμέντες Il. 12.37. Cf. Il. 13.812.
- 2
To bring into subjection: σοὶ δεδμήμεσθα Il. 5.878. Cf. Od. 11.622.
Of political subjection Il. 3.183, Il. 6.159: Od. 3.305.
To subject (to a man) in marriage: ἀνδρί με
δάμασσεν Il. 18.432.To subject (a woman to the discretion of a victor): ἄλοχοι δʼ ἄλλοισι δαμεῖεν Il. 3.301.
- 3
Of feelings, sleep, etc., to overcome: ἔρος μʼ ἐδάμασσεν Il. 14.316. Cf. Il. 10.2 = Il. 24.678, Il. 14.353: δεδμημένος ὕπνῳ Od. 7.318. Cf. Od. 13.119, Od. 15.6.
Of natural agencies, to have an overpowering effect upon, wear out, exhaust: ἁλὶ δέδμητο Od. 5.454. Cf. Od. 8.231, Od. 14.318.
- 4
To curb or restrain (one’s spirit): δάμασον θυμὸν μέγαν Il. 9.496. Cf. Il. 18.113 = Il. 19.66: Od. 11.562.
In pass., to be appeased or placated: δμηθήτω Il. 9.158.
- 5
To overpower, get the better of, master: ἐπεὶ ξάνθοιο δάμη μένος Il. 21.383. Cf. Il. 16.816: Od. 4.397.
In mid.: δαμασσάμενος οἴνῳ Od. 9.454. Cf. Od. 9.516.
To defeat, rout, put to flight: κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς Od. 9.59. Cf. Il. 6.74 = Il. 17.320, Il. 10.310 = 397, Il. 13.98, Il. 16.420, Il. 17.337, Il. 20.143: Od. 23.310.
In mid. Il. 10.210 = 411, Il. 15.476.
- 6
To put an end to, destroy, kill, slay: εἰ πόλεμος δαμᾷ Ἀχαιούς Il. 1.61, μὴ ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς (by him with his spear) Il. 3.436, σοὶ δαμῆναι (by thee) Il. 13.603. Cf. Il. 2.860, Il. 4.479, Il. 5.106, Il. 11.98, Il. 14.482, Il. 19.203, etc.: μοῖρʼ ἐπέδησε δαμῆναι Od. 3.269 (app. referring to Aegisthus as fate-bound to (ultimate) ruin; or perh. to Clytaemnestra as yielding to passion (sense (3))), μή με στίβη δαμάσῃ Od. 5.468. Cf. Od. 1.237, Od. 3.90, 410, Od. 4.495, Od. 11.171, Od. 18.54, etc.
In mid. Il. 5.278, Il. 11.478, Il. 16.561, Il. 21.226, Il. 22.379: Od. 16.105.
Of a shield, in pass., to be unable to resist a blow, be pierced Il. 20.266.
To do violence to, disfigure (oneself): αὐτόν μιν πληγῇσι δαμάσσας Od. 4.244.
- 7
To subject to a foe, cause to be defeated Il. 9.118.
- 8
To cause to be slain by a foe: ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον
[Ἀλέξανδρον] Il. 3.352. Cf. Il. 6.368, Il. 13.434, Il. 16.543, 845, Il. 18.119, Il. 22.446, etc.: τούσδε μοῖρʼ ἐδάμασσεν Od. 22.413. Cf. Od. 14.367, Od. 18.57, Od. 19.488 = Od. 21.213, Od. 19.496.
- 1
- 1conquer, master, overcome
- a φῶτας δʼ ὀξυρεπεῖ δόλῳ ἀπτωτὶ δαμάσσαις διήρχετο κύκλον O. 9.92 δάμασε καὶ κείνους Ἡρακλέης ἐφʼ ὁδῷ O. 10.30 οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον P. 1.73 δαμεῖσα χρυσέοις τόξοισιν ὕπʼ Ἀρτέμιδος εἰς Ἀίδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα (sc. Κορωνίς) P. 3.9 δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ τόξοισί τʼ Ἀπόλλωνος P. 8.17 δάμασε δὲ θῆρας ἐν πελάγει ὑπερόχους N. 3.23 Γίγαντας ὃς ἐδάμασας sc. Herakles N. 7.90 met., Ἀγλαοτρίαιναν δαμέντα φρένας ἱμέρῳ O. 1.41 πῆμα θνᾴσκει παλίγκοτον δαμασθέν O. 2.20 ἀλλʼ ᾧτινι μὴ λιπότεκνος σφάλῃ πάμπαν οἷκος βιαίᾳ δαμεὶς ἀνάγκᾳ Παρθ. 1. 18. ἀέξονται φρένας ἀμπελίνοις τόξοις δαμέντες i. e. overcome by the effects of wine fr. 124. 11. med., δαίμων δʼ ἕτερος ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν P. 3.35
- b in special usages.
- α master (horses) ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους P. 2.8
- β seduce ἢ ἑτέρῳ λέχει δαμαζομέναν (sc. Κλυταιμήστραν) ἔννυχοι πάραγον κοῖται; P. 11.24
- γ establish oneʼs mastery in c. acc. Ἥρας τʼ ἀγῶν ἐπιχώριον νίκαις τρισσαῖς, ὦ Ἀριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ P. 8.80
- δ subdue, repress cf. δαμασίφρων ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν (sc. Κλέανδρος: loc. susp., v. χειά: others translate ἥβαν as young men and δάμασεν as overcame) I. 8.70
- to overpower:
- Iof animals, to tame, break in, to bring under the yoke: Mid. to do so for oneself, Hom., Xen.
- IIof maidens, to make subject to a husband, Il.: Pass. to be forced or seduced, Hom.
- IIIto subdue or conquer, Hom.: Pass. to be subject to another, Hom.: (hence δμώς, δμωή).
- 2to strike dead, kill, Od.
- 3of wine and the like, to overcome, overpower, Hom.: Pass. to be overcome, δεδμημένοι ὕπνωι Il.; οἱ δμαθέντες the dead, Eur.
-
…, τὸν δʼ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε · ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον, ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν. ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν, ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλους λαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο…
Homer, Iliad
-
…οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι ἐλθόντʼ ἐκ Λυκίης, οὐδʼ εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, ἀλλʼ ὑπʼ ἐμοὶ δμηθέντα πύλας Ἀΐδαο περήσειν. τὸν δʼ αὖ Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα · Τληπόλεμʼ ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν ἀνέρος…
Homer, Iliad
-
…, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, ὁρμαίνουσʼ ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων, ἦ ὅ γʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη. ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ δείσας, ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι, τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν…
Homer, Odyssey
-
…εἴπω ; κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων. ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον δολίῳ μόρῳ δαμεὶς ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον τῷδε γενέσθαι. οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην οἴκοισιν ἔθηκʼ ;…
Aeschylus, Agamemnon
-
…, τὸν δʼ ἐσάωσεν ἐς ποταμοῦ προχοάς. ὁ δʼ ἄρʼ ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψε χεῖράς τε στιβαράς. ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ. ᾤδεε δὲ χρόα πάντα, θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ ἂν στόμα τε ῥῖνάς θʼ · ὁ δʼ…
Homer, Odyssey
-
…ἄγʼ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε. οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐδʼ ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρʼ ἀτάλαντον · οὐδʼ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης…
Homer, Iliad
-
…ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα · λαοῖσιν δʼ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς. ἀλλʼ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ ,…
Homer, Iliad
-
…κεῖνον μὲν ἄιστον ἐποίησαν περὶ πάντων ἀνθρώπων, ἐπεὶ οὔ κε θανόντι περ ὧδʼ ἀκαχοίμην, εἰ μετὰ οἷς ἑτάροισι δάμη Τρώων ἐνὶ δήμῳ, ἠὲ φίλων ἐν χερσίν, ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσεν. τῷ κέν οἱ τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί…
Homer, Odyssey
-
…σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφʼ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδʼ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα…
Homer, Iliad
-
…· Ἕκτόρ τʼ ἠδʼ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδʼ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γʼ ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας. ἀλλʼ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆνʼ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι · τώ ῥʼ ἰθὺς…
Homer, Iliad