ἐθέλω
ἐθέλω, ἐθέλω, ἐθελήσω, ἠθέλησα, ἠθέληκα, ΧΧΧ, ΧΧΧ, be willing, wish
Could not find Θέλει in Logeion dictionaries.
Θέλει Verb: present active indicative 3rd singular of ἐθέλω
- to be willing (of consent rather than desire, v. βούλομαι I), but also generally, wish, Od. 3.324:—Constr.: abs., esp. in part., ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν ib. 272; εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις Il. 23.894; ἀλλά μοι ἤθελε θυμός Od. 11.566: freq. folld. by inf. pres. or aor., wish to . ., Il. 7.364, etc.: with inf. supplied, εἰ δʼ ἐθέλεις πεζός (sc. ἰέναι) Od. 3.324: c. acc. et inf., wish that . ., Il. 19.274, Hdt. 1.3; rarely folld. by ὥστε, E. Hipp. 1327: later c. ἵνα, Ev.Matt. 7.12, etc.: not used c. acc. only, exc. when an inf. is easily supplied, εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσʼ ἐθέλῃσθα (sc. φράζεσθαι) Il. 1.554, cf. 9.397, 7.182, Od. 14.172; σιτέονται δὲ οὐκ ὅσα ἐθέλουσι (sc. σιτέεσθαι) Hdt. 1.71, cf. Th. 5.50; εἰ καὶ τῆς ἀξίας ἔλαττον ἐθελήσειέ τις (sc. φράσαι) Jul. Or. 1.132a: also with neut. Pron. or Adj., τί δὴ θέλων; with what intent? A. Pr. 118.
- 2 with neg., almost, = δύναμαι, as μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον they cared not to make a stand, i.e. they were unable, Il. 13.106; οὐδʼ . . ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν 17.702: metaph. of things, of a stream, οὐδʼ ἔθελε προρέειν ἀλλʼ ἴσχετο would not run on, but stopped, 21.366, cf. Od. 8.223, 316, h.Cer. 45; αὔλειοι δʼ ἔτʼ ἔχειν οὐκ ἐθέλουσι θύραι Sol. 4.28; τὰ δένδρα οὐδέν μʼ ἐθέλει διδάσκειν Pl. Phdr. 230d, cf. R. 370b (said to be an Att. use, Greg.Cor. p.135 S.).
- 3 part., ἐθέλων or θέλων willingly, gladly, Od. 3.272, etc. (also πιθοῦ θελήσας S. OT 649 (lyr.)); οὐκ ἐθέλων, = ἀεκών, Il. 4.300; with Art. like ὁ βουλόμενος, whoever will, i.e. any one, S. Ph. 619, Aj. 1146, Pl. Grg. 508c, etc.
- 4 θέλεις οὐ θέλεις nolens volens, Arr. Epict. 3.9.16; θέλει οὐ θέλει 3.3.3ib., M.Ant. 11.15.
- 5 μὴ ἔθελε, c. inf., do not, Il. 1.277, 2.247, E. Fr. 174.
- 6 εἰ θέλεις if you please, S. OT 343.
- 7 folld. by subj., τί σοι θέλεις δῆτʼ εἰκάθω; in what wilt thou that I give way to thee? ib. 651 (lyr.); θέλεις μείνωμεν αὐτοῦ; Id. El. 80.
- 8 maintain, hold, c. acc. et inf., Plu. 2.883e, Paus. 1.4.6.
- 9 delight in, love, ἔν τινι LXX 1 Ki. 18.22; τινά ib. Ps. 17(18).20; but οἱ κακῶς τινὰς θέλοντες their ill-wishers, Cat.Cod.Astr. 7.234.
- 10 ordain, decree, ἠθέλησεν [ὁ ἡγεμὼν] τὸν κίνδυνον τῆς προβολῆς εἶναι πρός τινας CPR 20.17 (iii A.D.), etc.
- II of inanimate things (cf. supr. I.2),
- 1 to express a future event, like our will or shall, εἰ ἐθελήσει ἀναβῆναι ἡ τυραννίς Hdt. 1.109; εἰ ἐθελήσει ἐκτρέψαι τὸ ῥέεθρον ὁ Νεῖλος Id. 2.11; εἰ θέλει τοι μηδὲν ἀντίξοον καταστῆναι Id. 7.49, cf. Pl. R. 370b, etc.:—in this sense, very rarely of living things, οὐ δοῦναι θέλοι, = οὐκ ἂν δοίη, A. Eu. 429; εἴπερ . . οὗτός <σʼ> ἐθέλει κρατῆσαι Ar. V. 536, cf. Pi. N. 7.90, Pl. R. 375a.
- 2 to be naturally disposed, to be wont or accustomed, c. inf., συμβάσιες ἰσχυραὶ οὐκ ἐ. συμμένειν Hdt. 1.74; μεγάλα πρήγματα μεγάλοισι κινδύνοισι ἐ. καταιρέεσθαι Id. 7.50; αἱ πλευραὶ οὐκ ἐθέλουσιν ἐς τὸ εὐρὺ αὔξεσθαι Hp. Art. 41; οὐκ ἐ. αἱ γνῶμαι . . ὁμοῖαι εἶναι Th. 2.89; τοῦτʼ ἐνδελεχὲς ἐ. γίγνεσθαι Arist. Mete. 347a5, cf. Metaph. 1013b27, al.; οὐ θέλει ζῆν, of premature births, Id. HA 575a28.
- 3 in phrases expressive of meaning, τὸ θέλει σημαίνειν τὸ τέρας Hdt. 1.78; τὸ θέλει τὸ ἔπος εἶπαι Id. 6.37; τὸ θέλει τὰ δῶρα λέγειν Id. 4.131; τὸ ἔπος τοῦτο ἐθέλει λέγειν ὡς . . Id. 2.13.
- 4 τοῦ θέλοντος, = τοῦ θελήματος, S. OC 1220 (lyr., s.v.l.).
I rel. la voluntad
1 c. suj. de pers., gener. querer, desear
a) c. inf. concert.
ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει
ἔθελεν πολὺ προμάχεσθαι ἁπάντων
ἐν λέκτροισι ... καθεύδειν
κεῖνος γ' οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον
τεθνάκην δ' ἀδόλως θέλω
μὴ γῆμαι
Ἑλένης πόσις ἔμμενα[ι
θ. τί τ' εἴπην
ἄτοπον ... τί σοι ἐθέλω εἰπεῖν
ταῦτ' ἐθέλοιμ' ἂν ἰδεῖν
ὅταν οὖν τάμνῃς ἕλκος ... θέλων εἰδέναι
τοῦτο ... θέλω μαθεῖν
ὑπομνήματα γράφειν
διδάξαι
σοι γράψαι
οὐ δέ τις αὐτὸν βλάπτειν ... ἐθέλει
ἤν δέ τις θέλει δικάζεσθαι περὶ γῆς
δίκας ἤθελον δοῦναι
με καὶ οὐκ ἐθέλοντα μολεῖν ἠνάνκασεν ἄτη
τοὔνομα δ' εἰ κ' ἐθέλῃς αὐτοῦ καὶ πατρὸς ἀκοῦσαι
ἀγαθὸν οὐ τὸ μὴ ἀδικεῖν, ἀλλὰ τὸ μηδὲ ἐθέλειν
φόβος γὰρ εἴ μοι ζῶσιν οὓς ἐγὼ θέλω
οὐδ' ἄρα σοί, ... ἤθελε θυμός ... ἀμυνέμεν
τὰ μὲν ἁμετέρα γλῶσσα ποιμάνειν ἐθέλει
ὁκότε διακονίεσθαι ἤθελεν
cuando quería revolcarse en el polvo
b) c. or. de inf. no concert.
ἤθελον Χίρωνά κε ... ζώειν
ἐθελῆσαί οἱ ... γενέσθαι γυναῖκα
οὐ θέλω ... ὑμᾶς ἀγνοεῖν
γινώσκειν σε θέλω ὅτι ...
c) c. subord. de subj.
θέλεις μείνωμεν αὐτοῦ
θέλετε θηρασώμεθα ... Ἀγαύην;
πότερα θέλεις σοι μαλθακὰ ψευδῆ λέγω;
θέλεις οὖν ἀπέλθοντες συλλέξωμεν αὐτά;
τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν;
• c. dif. or. subord.
θέλων εἴ κως τούτους ἕλοι
ἵνα αὐτὸν ἁρπάσωσι
ἵνα ποιῶσι ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι
d) en or. de relat., sobreentendiendo un inf. equiv. al verbo principal
τάων ἥν κ' ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ' ἄκοιτιν
de entre ellas a la que yo quiera haré mi esposaαἴ κε εἴπης τὰ θέλῃς <καὶ κεν> ἀκούσαις τὰ κ<εν> οὐ θέλοις
εἰ γὰρ ἤθελον ἃ τοῖς ἐναντίοισιν ἥνδανεν τότε
σιτέονται δὲ οὐκ ὅσα ἐθέλουσι
no comen lo que les viene en ganaἃ γὰρ ὁρῶμεν, ἔχει φύσιν οὐχ ἣν ἡμεῖς θέλομεν, ἀλλ' ἣν ἕκαστον ... ἔτυχε
lo que vemos no tiene la naturaleza que queremos, sino la que le corresponde a cada cosaπράξεις οἷον ἂν θέλῃς
προϊερᾶσθαι τῶ[ν] ἀστῶν ὃν ἂν θέλῃ ὁ ξένος
e) c. pron. en ac. neutr.
ἐκεῖνο δ' οὐδεὶς ... θέλει, σῶσαι μ' ἐς οἴκους
ὡς οὐδὲ ταὖτα ἤθελον
πᾶν ὅσονπερ ἤθελες
πάντ' ἐθέλων κατὰ καιρόν
ἢ τί δὴ θέλων;
¿o queriendo qué?τί κεῖνοι ἐθέλοντες ἥκοιεν
f) tard. c. ac. obj.
ἐ[ὰ]ν γένων<ται> πρός σε ο[ἱ] γεωργοὶ θέλο[ντες] σπέρ[ματ]α
si se te presentan los labriegos queriendo semillasοὐ θέλομεν γὰρ ἄχυρον ..., τὸν δὲ οἶνον ... θέλομεν ἢ τὸ κρέας· μόνα τὰ δύο θέλομεν
ἄρτον τοῦ θεοῦ θέλω
g) abs.
νύκτας μὲν ἰαύεσκεν ... ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρ' οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ
las noches pasaba en las profundas cuevas con ella que sí quería, no queriéndolo élταχέως φιλήσει κωὐκ ἐθέλοισα
αἴ κ' ἐθέλῃσθα
καὶ τοί γ' εὔωνον αὐτὸν εἰ θέλεις δώσω
εἰ θέλεις
κἂν θέλω κἂν μὴ θέλω
τέλος ... Ζεὺς ... τίθησ' ὅπῃ θέλει
ἆς θέλετ' ὔμμες
mientras queráisὅταν ἐγὼ θέλω
ὡς αὐτὸς θέλεις
δράτω ... ὅπως θέλει
ὡς θέλεις ποίησον
εἴη ἄν ὡς ἐγὼ θ.
ὡς θέλετε ποιεῖτε
• frec. en part.
μ' ἐθέλοντα προσέρπει
me invade porque yo lo quiero la inspiración poética
• en part. subst. ὁ θέλων el que quiere, quiera o quisiera incluso cualquiera
θύρας ἔχων ἀκλῄστους τῷ θέλοντι δημοτῶν
teniendo las puertas abiertas para cualquiera del puebloεἰμὶ δὲ ἐπὶ τῷ βουλομένῳ ὥσπερ οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος
como los desprovistos de derechos estoy a merced de cualquieraἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος ... ἀλλὰ τοῦ ἐλεῶντος θεοῦ
así pues no (depende) de que uno quiera sino de la misercordia de Dios
• trad. por un adv. voluntariamente
τῶν ἐθελόντων εἰς τοὺς κινδύνους καθισταμένων
h) unido a otros verbos de voluntad
ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ... οἴκαδε τ' ἐλθέμεναι
χρήματα δ' ἱμείρω μὲν ἔχειν, ἀδίκως δὲ πεπᾶσθαι οὐκ ἐθέλω
τὸ ἐθέλειν καὶ τὸ βούλεσθαι
el querer y el desearἤθελον τοῖς δεινοῖς αὑτοὺς διδόναι, ὀρθῶς καὶ καλῶς βουλευόμενοι
ἔξεστι δοῦναί τε τὴν ἐπίκληρον ὅτῳ ἂν βούληται, κἂν ἀποθάνῃ μὴ διαθέμενος ... οὗτος (ὁ κληρονόμος) ᾧ ἂν θέλῃ δίδωσιν
«βούλεσθαι» μὲν ἐπὶ μόνου λεκτέον τοῦ λογικοῦ, τὸ δ' «ἐθέλειν» καὶ ἐπὶ ἀλόγου ζῴου
• unido a δύναμαι:
ὁ δ' ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος ἁβρὰ πάσχειν
ἆρ' ἂν δύναιό τε καὶ ἐθελήσειας;
• en ámbito teol. crist. querer, poner o tener voluntad
θέλε ... καὶ δυνήσῃ
τῷ θέλειν, τῷ πιστεύειν
2 c. suj. de la divinidad o pers. en el ejercicio de su poder o autoridad querer, tener a bien, ser la voluntad de
a) suj. dioses, c. inf.
Ζεὺς ἤθελ' Ἀχαιοῖσιν θάνατον ... γενέσθαι
(Ζεύς) ἐσλὰ δ' ... ἔργα θέλοι δόμεν
θέλει γὰρ ὁ θεός ... διὰ μέσου βαδίζειν
Κύπρις γὰρ ἤθελ' ὥστε γίγνεσθαι τάδε
• abs.
ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι
ὁ θεός ... ποῖός τις ἦν; ὁποῖος ἤθελ'
el dios ... ¿cómo era? Como queríaῥήσσει πάντας, ὅπως ἐθέλει
a todos destroza a su antojo (la Muerte)πᾶσι μερίζ[εις] οἷσι θέλεις
invocación a Isis
• esp. en or. cond. formularias si quiere la divinidad
ἂν δαίμων θέλῃ
ἂν (ἢν, εἰ) θεὸς θέλῃ
εἰ θεὸς ἐθέλοι
ἐὰν βούλῃ σὺ ... ἐὰν θεὸς ἐθέλει
ὡς ὁ θεὸς ἤθελεν
ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ
si quiere el Señor, si es su voluntad
• esp. en part. propicio, de buen grado
ἐθέλουσά γε θυμῷ
con ánimo propicio de Hécateεὐθρόνου Κλεοῦς ἐθελοίσας
γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί
invocación a Zeusθεῶν θελόντων
τοῦ Σεράπιδος θέλοντος
si Serapis quiereτοῦ θεοῦ θέλοντος
si Dios quiere, si es la voluntad de Dios
• c. implicaciones teol., por parte de Dios querer, tener voluntad, ejercer su voluntad casi identificado con ‘crear’ y ‘ser’
τὸ θελῆσαί σου, πρᾶξίς ἐστι συντετελεσμένη
b) suj. de pers. con especial poder o autoridad
τὸ Καστόρειον ... θέλων ἄθρησον
atiende propicio este himno castóreo en invocación a Hierón de Siracusaἐξουσία τοῦ πράττειν ὅ τι ἂν ἐθέλῃ
poder de hacer su voluntadἐὰν σὺ θέλῃς, κύριε, καλῶς ἕξω
ὁ πρὸ ἐμοῦ στρατηγὸς ... ἐθήλεσεν τὸν μὲν Λεωνίδην [τὴ]ν παράδοσιν τῶν βιβλίων ποιήσασθαι
• equiv. a disponer, decretar
Αὐτοκράτωρ ἠθέλησεν
Ἑρμογένην δὲ γόνον ἐθέλω τρίτατον ἐνιβῆναι
por parte del propietario de una tumba
3 c. comparativos preferir
θ. δ' ἄϊδρις μᾶλλον ἢ σοφὸς κακῶν εἶναι
4 frec. c. εἶναι querer ser, pretender
αὐτοὶ δὲ Ἀρκάδες ἐθέλουσιν εἶναι
ellos mismos pretenden ser arcadiosεἰ δ' ἐθέλεις ἐπέραστος εἶναι
τέλειος εἶναι
εἰκόνα τε ἡλίου ἀνέργαστον εἶναι θέλουσιν
II rel. la afección
1 c. ac. de pers. querer, amar
με
οἱ κακῶς αὐτοὺς θέλοντες
θελόμενός ἐστιν ὁ Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρός
2 c. ac. de abstr., inf. o ἐν y dat. gustar de, complacerse en
τὴν ἀπάτην ταύτην
οἱ θέλοντες ἐν στολαῖς περιπατεῖν καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ἀγοραῖς
los que gustan de pasearse con mantos y de los saludos en la plazaἐν σοί
ἐν ταπεινοφροσύνῃ
•Quizá de *gu̯hel- si se rel. c. aesl. želěti ‘desear’. La ἐ- es prob. protética.
1. van pers. willen, bereid zijn
a.
b. ptc. graag, gewillig:
2. van zaken
a. willen:
b. kunnen:
c. gewoon zijn, plegen te, vaak te vertalen als gewoonlijk:
2 sing. pa. iterative ἐθέλεσκες Il. 9.486.
3 sing. -ε Il. 9.353.
3 pl. -ον Il. 13.106.
Fut. ἐθελήσω Od. 8.223.
2 sing. -εις Od. 18.362.
3 sing. -ει Il. 15.215, Il. 18.262: Od. 17.226.
3 dual -ετον Od. 8.316.
Aor. ἐθέλησα Od. 13.341.
3 sing. -ε Il. 18.396.
2 sing. pres. subj. in shorter form θέλῃσθα Il. 1.554.
- 1
- a
To be minded, have a mind, desire, wish, purpose, choose.
With infin.: περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων Il. 1.287. Cf. Il. 2.247, Il. 3.404, Il. 5.441, Il. 6.150, Il. 8.10, etc.: τοῦτʼ ἀρέσθαι Od. 1.390, οὐδʼ ἤθελον ἐξαπατῆσαι (did not mean to . . .) Od. 13.277. Cf. Od. 1.405, Od. 2.86, Od. 3.243, Od. 4.540, Od. 5.205, etc.
Elliptically: ἔρξον ὅπως ἐθέλεις Il. 4.37, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα Il. 19.147 (if the infinitives be taken as depending on πάρα σοί
or as imperatives). Cf. Il. 1.554, Il. 9.146, Il. 14.337, Il. 21.484, etc.: εἰ δʼ ἐθέλεις πεζός (prefer) Od. 3.324, ἔπιον ὅσον ἤθελε θυμός Od. 3.342. Cf. Od. 2.54, Od. 4.391, Od. 14.54, Od. 20.136, etc.Absol.: οὐκ εἰῶσʼ ἐθέλοντα (thwart my desire) Il. 2.132, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν (if he will have it so) Il. 18.306, οὐκ ἐθέλων (unintentionally) Il. 23.88. Cf. Il. 6.165, Il. 10.556, Il. 14.120, Il. 18.473, etc.: τὴν ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν Od. 3.272. Cf. Od. 1.349, Od. 3.228, Od. 15.72, Od. 17.424, Od. 22.31, etc.
- b
To choose or desire (that a person shall do something).
With acc. and infin.: ἔμʼ ἧσθαι δευομενον Il. 1.133. Cf. Il. 3.67.
- a
- 2
- a
Without implication of desire, to be minded, willing, prepared, disposed, inclined, content.
With infin.: ἄποινα δέξασθαι Il. 1.112, ἑτάροισιν ἀμυνέμεν Il. 17.702. Cf. Il. 1.116, Il. 3.241, Il. 6.281, Il. 13.743, Il. 19.187, etc.: κείνου ὄλεθρον ἐνισπεῖν Od. 3.92. Cf. Od. 9.95, Od. 10.342, Od. 11.105, Od. 15.435, Od. 17.321, etc.
Elliptically: αἴ κʼ ἐθέλῃσι, δώσει Il. 8.142. Cf. Il. 9.255, Il. 11.782, Il. 19.142, Il. 24.335, etc.: αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ, ἰήσεται Od. 9.520. Cf. Od. 7.305, Od. 17.11, 19, 277, etc.
Absol.: μεθιεῖς τε καὶ οὐκ ἐθέλεις Il. 6.523. Cf. Il. 4.300, Il. 10.291 (ἐθέλουσα
= πρόφρασσα 290), Il. 20.87, Il. 24.289, etc.: οὐκ ἐθελούσῃ Od. 2.50. Cf. Od. 5.99, Od. 7.315, Od. 15.449, Od. 20.98, etc. - b
With acc. and infin. as under 1.b: εἴ μʼ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Il. 24.660. Cf. Od. 16.318.
- a
- 3
With οὐ, to decline, refuse.
With infin.: εἰ ἂν τιμὴν οὐκ ἐθέλωσι τίνειν Il. 3.289. Cf. Il. 15.492.
- 4
To have the heart, venture.
With infin.: ἀντίον ἐλθέμεναι Il. 17.66. Cf. Il. 9.353, Il. 13.106.
- 5
Passes into the sense to be able, have the power: οὐδʼ ἔθελε [ποταμὸς] προρέειν Il. 21.366.
- 1be willing, wish
- 1 c. inf.
- a pres. inf. τὰ μὲν ἁμετέρα γλῶσσα ποιμαίνειν ἐθέλει O. 11.9 ἐθέλοντι δʼ ἀλέξειν ὕβριν O. 13.9 Φοῖβε, ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν P. 1.40 ἐθέλω Τελεσικράτη γεγωνεῖν P. 9.1 μάλα δʼ ἐθέλοντι σύμπειρον ἀγωνίᾳ θυμὸν ἀμφέπειν N. 7.10 ἐν τίν κἐθέλοι, Γίγαντας ὃς ἐδάμασας, εὐτυχῶς ναίειν ζαθέαν ἄγυιαν N. 7.90 ἀβοατὶ γὰρ ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων ἤθελον κείνου γε πείθεσθʼ ἀναξίαις ἑκόντες N. 8.10 δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλούτῳ ἴσον N. 11.40 ὁ δʼ ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος ἁβρὰ πάσχειν fr. 2. 1. ἀλλʼ ὅ γε Μέλαμπος οὐκ ἤθελεν λιπὼν πατρίδα μοναρχεῖν Ἄργει (sc. and yet he did) Pae. 4.28
- b aor. inf. ἐθελήσω τοῖσιν ἐξ ἀρχᾶς ἀπὸ Τλαπολέμου ξυνὸν ἀγγέλλων διορθῶσαι λόγον i. e. “Umschreibung des Futurums” Radt. O. 7.20 ἀλλʼ ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω Ματρί P. 3.77 Ἥβας καρπὸν ἀνθήσαντʼ ἀποδρέψαι ἔθελον P. 9.111 νιν Ἱππολύτα δόλῳ πεδᾶσαι ἤθελε N. 5.27 ἐθέλω ἢ Καστορείῳ ἢ Ἰολάοιʼ ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ I. 1.15 ὅ τοι πτερόεις ἔρριψε Πάγασος δεσπόταν ἐθέλοντʼ ἐς οὐρανοῦ σταθμοὺς ἐλθεῖν I. 7.45 ἄγγελλε δὲ φοινικόπεζα λόγον παρθένος εὐμενὴς Ἑκάτα τὸν ἐθέλοντα γενέσθαι (“das Wort das geschehen sollte”, ἐθέλοντα = μέλλοντα” Radt.) Pae. 2.79
- c inf. understood. δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ P. 5.65
- 2 c. acc. & inf. ἤθελον Χίρωνά κε ζώειν P. 3.1
- 3 pres. part.: willing ἅ μʼ ἐθέλοντα προσέρπει O. 6.83 τίν γε μέν, εὐθρόνου Κλεοῦς ἐθελοίσας, δέδορκεν φάος N. 3.83 τὸν Εὐφάνης ἐθέλων γεραιὸς προπάτωρ σὸς ἄεισέν ποτε, παῖ N. 4.89
- 4 frag. ]ᾗ Διὸς οὐκ ἐθελο[ Πα. 7B. 43.
- Ito will, wish, purpose; c. acc. et inf. to wish that . ., c. inf. to wish to do, Hom., Attic; c. acc., inf. being omitted, τί θέλων (sc. πρᾶξαι) Aesch.
- 2with a negat., almost = δύναμαι, μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον they cared not to make a stand, i. e. they were unable, Il.
- IIof things,
- 1much like μέλλω, merely to express a future event, εἰ θελήσει ἀναβῆναι ἡ τυραννίς if the monarchy will revert, Hdt.
- 2to be wont or accustomed, c. inf., Hdt., Thuc.
- 3to mean, purport, τί ἐθέλει τὸ ἔπος Lat. quid sibi vult? French que veut-il dire? Hdt., etc.
-
…Εὐρυσθέως δύναμιν, ἀφικόμενοι εἰς τήνδε τὴν πόλιν ἱκέται ἐπὶ τῶν βωμῶν ἐκαθέζοντο · ἐξαιτουμένου δὲ αὐτοὺς Εὐρυσθέως Ἀθηναῖοι οὐκ ἠθέλησαν ἐκδοῦναι, ἀλλὰ τὴν Ἡρακλέους ἀρετὴν μᾶλλον ᾐδοῦντο ἢ τὸν κίνδυνον τὸν ἑαυτῶν ἐφοβοῦντο, καὶ ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων…
Lysias, Speeches
-
…μηδὲν ὠφελεῖσθαι διὰ τὸ δίκαιον εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις ἀπεχθέσθαι τοῖς τε οἰκείοις καὶ τοῖς γνωρίμοις, ὅταν μηδὲν ἐθέλῃ αὐτοῖς ὑπηρετεῖν παρὰ τὸ δίκαιον · τῷ δὲ ἀδίκῳ πάντα τούτων τἀναντία ὑπάρχει. λέγω γὰρ ὅνπερ νυνδὴ ἔλεγον ,…
Plato, Republic
-
…τὰ ὑπὸ γῆς καὶ θεοὺς μὴ νομίζειν καὶ τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιεῖν. τὰ γὰρ ἀληθῆ οἴομαι οὐκ ἂν ἐθέλοιεν λέγειν, ὅτι κατάδηλοι γίγνονται προσποιούμενοι μὲν εἰδέναι, εἰδότες δὲ οὐδέν. ἅτε οὖν οἶμαι φιλότιμοι ὄντες καὶ σφοδροὶ…
Plato, Apology
-
…Ὀρφεῖ συγγενέσθαι καὶ Μουσαίῳ καὶ Ἡσιόδῳ καὶ Ὁμήρῳ ἐπὶ πόσῳ ἄν τις δέξαιτʼ ἂν ὑμῶν ; ἐγὼ μὲν γὰρ πολλάκις ἐθέλω τεθνάναι εἰ ταῦτʼ ἔστιν ἀληθῆ. ἐπεὶ ἔμοιγε καὶ αὐτῷ θαυμαστὴ ἂν εἴη ἡ διατριβὴ αὐτόθι, ὁπότε ἐντύχοιμι Παλαμήδει…
Plato, Apology
-
…ἔμοιγε. τί δέ ; ἀμούσου ; ἀνάγκη, ἔφη. τί δὲ ἰατρικός ; ἐν τῇ ἐδωδῇ ἢ πόσει ἐθέλειν ἄν τι ἰατρικοῦ πλεονεκτεῖν ἢ ἀνδρὸς ἢ πράγματος ; οὐ δῆτα. μὴ ἰατρικοῦ δέ ; ναί. περὶ πάσης…
Plato, Republic
-
…τὴν τέχνην ἐπιτάττων, ἀλλὰ τῷ ἀρχομένῳ · ὧν δὴ ἕνεκα, ὡς ἔοικε, μισθὸν δεῖν ὑπάρχειν τοῖς μέλλουσιν ἐθελήσειν ἄρχειν, ἢ ἀργύριον ἢ τιμήν, ἢ ζημίαν ἐὰν μὴ ἄρχῃ. πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες ;…
Plato, Republic
-
…ἄνθρωποι ἡδύ · ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ ʼθέλειν παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ…
Plato, Phaedo
-
…ἐγὼ εἶναι τὸ δίκαιον οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον. ἀλλὰ τί οὐκ ἐπαινεῖς ; ἀλλʼ οὐκ ἐθελήσεις. ἐὰν μάθω γε πρῶτον, ἔφην, τί λέγεις · νῦν γὰρ οὔπω οἶδα. τὸ τοῦ κρείττονος φῂς…
Plato, Republic
-
…δʼ ἐγώ. ἀλλὰ τόδε μοι πειρῶ ἔτι πρὸς τούτοις ἀποκρίνασθαι · ὁ δίκαιος τοῦ δικαίου δοκεῖ τί σοι ἂν ἐθέλειν πλέον ἔχειν ; οὐδαμῶς, ἔφη · οὐ γὰρ ἂν ἦν ἀστεῖος, ὥσπερ νῦν, καὶ εὐήθης. τί…
Plato, Republic
-
…οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι ; οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδʼ ἂν αὐτὸς ἤθελον ἐν τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ καὶ λύπῃ εἶναι, ἀλλὰ καὶ σοῦ πάλαι θαυμάζω αἰσθανόμενος ὡς ἡδέως καθεύδεις · καὶ ἐπίτηδές…
Plato, Crito