Φυλείδης

Φυλείδης, ου (ὁ) [ῡ]

1 le fils de Phylée, c. à d. Mégès, Il. 2, 628 ; 5, 72 ; 13, 313 ; 19, 239 ||

2 Phyleidès, h. Thc. 2, 2 ||

➳ Gén. épq. Φυλείδεω, Il. 15, 519 ; ou Φυλαείδαο [ᾱ] Il. 15, 528.

Étym. Φυλεύς.

Menu