Logeion | βδελυγμία

βδελυγ-μία, ἡ,

1 asco, náusea μῶν β. σ' ἔχει; Cratin.271, κεκορεσμένοις δὲ καὶ βδελυγμίαν παρέχει X.Mem.3.11.13, cf. Hsch.

• fig. fastidio, tedio τὴν ἐκ τῶν ὁμοίων βδελυγμίαν ἀποδιδράσκων Ael.NA epíl.

2 medic. podredumbre que supura de las fístulas, Hp.l.c.

βδελυγμία, ας (ἡ)

1 mal de mer, nausée, Crat. (Poll. 10, 76) ; Xén. Mem. 3, 11, 13 ||

2 infection, en gén. Hpc. 883d (ion. -ίη).

Étym. βδελύσσομαι.

βδελυγμία -ας, ἡ, Ion. βδελυγμίη [βδελύττω]
1. walging, weerzin Xen. Mem. 3.11.13.
2. vuiligheid Hp.

βδελυγμία, ἡ, = βδελυγμός, Xen. Mem. 3.11.13 ; Hippocr. u. Sp. Nach B.A. 30 eigtl. ναυτία κινοῦσα ἐμετόν, vgl. Cratin. bei Poll. 10.76.

βδελυγμία βδελύσσομαι

Menu