βδελυρία
βδελυρία, brutal conduct, want of shame and decency, brutality
βδελῠρ-ία, ἡ,
- beastly, coarse, or objectionable behaviour, And. 1.122, Is. 8.42 (pl.), D. 22.52, Aeschin. 1.105, Thphr. Char. 11, Plu. Caes. 9.
- 2 disgust, nausea, Hp. Int. 26, Jul. Or. 6.190d.
1 conducta infame, desvergüenza
εἰς τοῦτο βδελυρίας ἦλθε καὶ παρανομίας
2 náusea, repugnancia
συκίου ἀγρίου
ὑπὸ τῆς ... βδελυρίας διεστράφησαν τὸν στόμαχον
βδελυρία, ας (ἡ) [ῠ]
1 impudeur, conduite infâme, And. 16, 13 ; Eschn. 15, 17 ; Is. Th. etc. ||
2 dégoût, nausée, Hpc. 546, 47 (ion. -ίη).
Étym. βδελυρός.
1. walgelijk gedrag, walgelijkheid:
2. geneesk. misselijkheid.
βδελυρία, ἡ, Scheußlichkeit, Schamlosigkeit, Andoc. 1.122 ; Isae. 6.42 ; καὶ ἀδικία Ath. VI.260e ; Unkeuschheit, ὑπὸ μέθης καὶ βδελυρίας κακῶς καὶ αἰσχρῶς διακείμενος τὸ σῶμα Aesch. 1.26 ; vgl. Theophr. Char. 11.
βδελυρία
from βδελυρός
- brutal conduct, want of shame and decency, brutality, Oratt.