βδελυρός
βδελυρός, loathsome, disgusting, brutal
- disgusting, loathsome, blackguardly, Ar. Ra. 465, Pl. R. 338d, Thphr. Char. 11; θεοῖς ἐχθρὸς καὶ β. D. 21.197; θρασὺς καὶ β. Plu. Lib.educ. 2.10c: Comp. -ωτέρα, πολιτεία Jul. Or. 7.210c: Sup. -ώτατος D. 19.206,208. Adv. ρῶς Ph. 1.209.
- II of things, disgusting, Gal. 12.291; τὸ β. Alex.Trall.4.1.
- III βδελυρά, = χαμελαία, Ps.-Dsc. 4.171.
I
1 de pers. repulsivo, chocarrero
ὦ βδελυρὲ κἀναίσχυντε
(de Dioniso)ἀνὴρ βδελυρώτερος αὐτοῦ
β. ... εἶ ... ὦ Σώκρατες
ὁ β. καὶ ἀναιδὴς ἄνθρωπος βιάζεται τοὺς νόμους;
τίνα τῶν ἐν τῇ πόλει φήσαιτ' ἂν βδελυρώτατον εἶναι ...;
τέκνα βδελυρά
2 sent. fís. repugnante
δυσωδία
• fig.
βδελυρωτέραν ἐπεισάγειν πολιτείαν
II subst. ἡ β. bot. camelote Ps.Dsc.4.171.
III adv. -ῶς indecentemente
β. καὶ ἀσελγῶς ζῆν
•Construido sobre un tema βδελ- o c. suf. *-lu- a partir de la r. *pezd-, *p°zd- de origen onomat. y rel. c. lat. pēdō, rus. bzdity, lituan. bezdù. El sent. sería secundario, cf.
- loathsome, disgusting, brutal, Ar., Oratt.; Sup. -ώτατος, Dem.