Logeion | γενεαλογέω

γενεᾱλογ-έω, Ion. γενεη-,

trace a pedigree, γ. γένεσιν Hdt. 2.146; γ. ἑωυτόν draw out oneʼs pedigree, ib. 143; γ. τὴν συγγένειαν X. Smp. 4.51; γ. τινά τινος Plu. 2.894b; γ. τινὰ γενέσθαι, εἶναι . ., Id. Lyc. 1, Paus. 5.14.9; περί τινος Luc. Salt. 7: abs., οἱ -λογοῦντες Isoc. 15.180, Thphr. Char. 28.2:—Pass., Hp. Septim. 4; ταῦτα μέν νυν γεγενεηλόγηται Hdt. 6.54; τὰ νυνδὴ γενεαλογηθέντα Pl. Ti. 23b; γενεαλογούμενος ἔκ τινος Ep.Hebr. 7.6; ἐγενεαλογήθη (impers.) the genealogy was reckoned, LXX 1 Ch. 5.1.

1 hacer una genealogía c. ac. ἐν Θήβῃσι γ. ἑαυτόν localizar en Tebas sus propios orígenes Hdt.2.143

• c. ac. de pers. y gen. de origen hacer comenzar la genealogía a partir de Ἀνθηδόνος καὶ Ἀλκυόνης αὐτὸν γενεαλογεῖ Mnaseas 12, Ἡσίοδος αὐτὸν γῆς γενεαλογεῖ de Tifón EM 772.50G., καὶ τοὺς ἐξ αὐτῶν γενεαλογεῖν ref. a Deucalión y Pirra, Pl.Ti.22b, cf. Plu.2.894b, ἐκ σπέρματος τοῦ Δαβὶδ ... γενεαλογοῦσι τὸν Χριστόν Ath.Al.M.26.1108D

• c. ac. int. ἀπὸ τούτου γενεηλογέουσι αὐτῶν τὴν γένεσιν inician la genealogía de éstos a partir de ese momento Hdt.2.146, γενεαλογοῦσι τὴν συγγένειαν X.Smp.4.51

• c. εἶναι mostrar cómo alguien desciende γενεαλογεῖ δὲ ἐν τῷ ὕμνῳ νεώτατον παίδων Διὸς Καιρὸν εἶναι (Ión de Quío) muestra en el himno cómo Kairos es el descendiente más joven de los hijos de Zeus Paus.5.14.9

• abs. οἱ γενεαλογοῦντες los que hacen genealogías Isoc.15.180, cf. Thphr.Char.28.2, οἱ πλεῖστοι σχεδὸν οὐχ οὕτω γενεαλογοῦσιν Plu.Lyc.1

• en v. pas. ser incluido en una genealogía ταῦτα μέν νυν ... γεγενεηλόγηται estos son los datos genealógicos Hdt.6.54, τὰ ... νυνδὴ γενεαλογηθέντα las genealogías citadas Pl.Ti.23b, οὐκ ἐγενεαλογήθη εἰς πρωτοτόκια LXX 1Pa.5.1, ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν pero él, cuya genealogía no deriva de ellos, Ep.Hebr.7.6, οἱ δὲ χριστιανοὶ γενεαλογοῦνται ἀπὸ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Aristid.Apol.2.6.

2 p. ext. buscar el origen c. ac. μοι νῦν οὐ πᾶσαν ὄρχησιν πρόκειται γενεαλογεῖν Luc.Salt.34, c. gen. y prep. οἵ γε ... ὀρχήσεως πέρι γενεαλογοῦντες Luc.Salt.7, en v. pas. οἱ πόνοι οἱ περὶ τὸν ὄγδοον μῆνα γεγενεαλογημένοι los dolores cuyo origen se sitúa alrededor del octavo mes Hp.Oct.8.1.

γενεαλογέω-ῶ (v. ci-dessous) [ᾱ]

1 faire la généalogie de : τινα, Hdt. 2, 143, de qqn ; τινα ἔκ τινος, Plat. Tim. 22a ; τινά τινος, Plut. M. 894b, rechercher ou indiquer la généalogie de qqn ; γ. τινα γενέσθαι, Plut. Lyc. 2, ou γ. τινα εἶναι, Paus. 5, 14, 9, montrer comment une personne descend d’une autre ; avec un acc. de chose : γ. γένεσιν, Hdt. 2, 146 ; ou τὴν συγγένειαν, Xén. Conv. 4, 51, rechercher ou indiquer l’origine ou la parenté de qqn ; au pass. être dit à titre de renseignements sur la famille ou l’origine (de qqn) : ταῦτα μέν νυν γεγενεηλόγηται, Hdt. 6, 53, voilà ce qu’on sait de leur famille ; impers. ἐγενεαλογήθη, Spt. 1 Par. 5, 1, on dressa sa généalogie ||

2 p. ext. rechercher l’origine : γ. περί τινος, Luc. Salt. 34, ou γ. τι, ibid. 7, de qqe ch. ||

➳ Act. seul. prés. Xén. Plat. Paus. ll. cc. ; ion. γενεηλογέω, Hdt. 2, 146 ; et part. ao. ion. γενεηλογήσας, Hdt. 2, 143. Pass. prés. part. γενεαλογούμενος, NT. Hebr. 7, 6. Ao. v. ci-dessus ; part. plur. neutre γενεαλογηθέντα, Plat. Tim. 23b. Pf. 3 sg. ion. γεγενεηλόγηται, Hdt. l. c.

Étym. γενεαλόγος.

γενεᾱ-λογέω, Ion. γενεηλογέω [λέγω] een stamboom opstellen, de afkomst achterhalen: ἐν Θήβῃσι γενεηλογήσας ἑωυτόν zijn afkomst terugvoerend tot in Thebe Hdt. 2.143.1; ἀπὸ τούτου γενεηλογέουσι αὐτῶν τὴν γένεσιν tot die tijd voeren zij hun stamboom terug Hdt. 2.146.2; ἀφ’ οὗ ἑαυτὸν ἐγενεαλόγει tot wie hij zijn stamboom herleidde Luc. 42.11; pass.: ταῦτα … γεγενεηλόγηται dat is hun stamboom Hdt. 6.54; ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν hoewel hij niet met hen verwant was NT Hebr. 7.6; uitbr.: ὀρχήσεως πέρι γενεαλογοῦντες de oorsprong van de dans nagaan Luc. 45.7.

γενεαλογέω, [εᾱ], ion. γενεηλογέω, das Geschlecht berechnen, ein Geschlechtsregister machen, ἀπὸ τούτου γ. αὐτῶν γένεσιν Her. 2.146 ; τὴν πατριὴν τὴν Κύρου 3.75, u. öfter ; vgl. Plat. Tim. 22b ; τοὺς ἔκ τινος Theaet. 155d ; τὴν συγγένειαν Xen. Symp. 4.51 ; τινά, jemandes Geschlecht, Ahnen ausmitteln, Her. 2.144 ; τινὰ γενέσθαι τινός, Plut. Lyc. 2, wie τινά τινος, Jemandes Ursprung von Einem ableiten, plac.phil. 3.5 u. Ath. VII.296b. Als Kind Jemandes angeben, Paus. 5.14.9 u. öfter Gramm. Auch περί τινος, über die Entstehung von etwas Untersuchungen anstellen, Luc. salt. 7.

γενεαλογέω from γενεαλόγος

to trace by way of pedigree, γεν. γένεσιν Hdt.; γεν. τινα to draw out his pedigree, Hdt.: —Pass., ταῦτα μέν νυν γεγενηλόγηται Hdt.; γενεαλογούμενος ἔκ τινος NTest.

Menu

Word wheel

γενεαλογέω

Saved

Recent