γενεθλήϊος
γενεθλ-ήϊος, ον,
- = γενέθλιος, Orac. ap. Eus. PE 6.2.
γενεθλήϊος, ος, ον, c. γενέθλιος, Oracl. (Eus. P.E. 238b) ; Procl. H. Mus. 8.
Étym. γενέθλη.
γενεθλήϊος, ion. = γενέθλειος.