γενεᾶτις Save DGE Bailly 2024 Pape γενεᾶτις v. γενειῆτις. γενεᾶτις, ιδος [ᾱῐδ] adj. f. c. γενειάτης, Sophr. (Ath. 324f). γενεᾶτις, ιδος, = γενεῆτις, Sophron. bei Ath. VII.324f, bärtig.