γηΐτης
γηΐτης, husbandman
γη-ΐτης [ῑ], ου, ὁ,
- husbandman, S. Tr. 32 (in contr. form γῄτης).
1 labrador, campesino, pequeño propietario S.l.c., Hdn.Gr.l.c., Hsch.
2 autóctono St.Byz.s.u.
γηΐτης, par contract. γῄτης, ου (ὁ) cultivateur, Soph. Tr. 32.
Étym. γῆ.
γηΐτης, ὁ, zsgzn γῄτης, Landmann, Soph. Tr. 32.
γηΐτης
γῆ
- a husbandman, Soph.