γήλοφος
γήλοφος, a hill
γήλοφος, ὁ,
- = γεώλοφος, hill, X. An. 1.5.8, Pl. Criti. 113d; γ. χειροποίητος artificial mound, Jul. Or. 2.63b; γήλοφον, τό, J. BJ 1.21.10: as Adj., Gp. 3.1.9; (in Dor. form) γαλόφῳ πρῶνι Limen. 12.
γή·λοφος, ος, ον, qui s’élève en colline, Geop. 3, 1, 9 ; 5, 2, 15 ; subst. ὁ γ. colline, Xén. An. 1, 5, 8 ; 4, 4, 1 ; Plat. Criti. 113b.
Étym. γῆ, λόφος.
γήλοφος, ὁ, = γεώλοφος, Xen. An. 1.5.8 ; Plat. Critia.113b ; adj. hügelig, Geop.
γήλοφος
= γεώλοφος
- a hill, Xen.