δέσμα

δέσμα, ατος, τό, (δέω A) poet. for δεσμός,

• bond, fetter, σιδήρεα δέσματʼ Od. 1.204, cf. 8.278.
• • II head-band, ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα Il. 22.468.

δέσμα, τό, Band, Binde, von δέω¹ »binden«, vgl. δεσμός ; bei Homer dreimal, in der Form δέσματα : Od. 1.204 οὐδʼ εἴ πέρ τε σιδήρεα δέσματʼ ἐχῃσιν, Fesseln, Bande, δέσματα Subjekt ; Od. 8.278 ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἑρμῖσιν χέε δέσματα κύκλῳ ἁπάντῃ, Fesseln, vgl. vs. 274 δεσμούς, vs. 296 δεσμοί, vs. 317 δεσμός, vs. 336 δεσμοῖς, vs. 340 δεσμοί, vs. 353 δεσμόν, vs. 359 δεσμόν, vs. 360 δεσμοῖο ; Il. 22.468 δέσματα Kopfputz, Kopfbinden der Andromache, τῆλε δʼ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θʼ, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσέη Ἀφροδίτη, vgl. Scholl. Didym. und Aristonic.

δέσμα , ατος (δέω 2): only pl., bonds; of a womanʼs head-band, Il. 22.468. (See cut No. 8).

δέσμα δέω

• • Ipoet. for δεσμός, a bond, fetter, Od.
  • IIa head-band, Il.