δεσμευτής
δεσμευτής, one who binds
δεσμ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who binds, Sch. Opp. H. 3.373.
que sujeta, que fija
glos. a εὐναστήρ
, ref. a una piedra usada a modo de ancla
δεσμευτής, ὁ, der Fesselnde, Schol. Opp. H. 3.373.