δεσμόβροχος
δεσμόβροχος, noose
δεσμόβροχος, ὁ,
- noose, Man. 5.133.
δεσμό·βροχος, ου (ὁ) lacet qui sert de lien, Man. 5, 133.
Étym. δεσμός, βρόχος.
δεσμόβροχος, Band u. Schlinge, Maneth. 5.133.
δεσμόβροχος, noose