δίχους
δίχους, holding two χόες
δί-χους [ῐ], ουν, neut. pl. δίχοα,
- holding two χόες, Posidon. 25 J., Arist. Ath. 67.2; δίχουν, τό, Dsc. 5.57.
metrol. que tiene una capacidad de dos congios
κλεψύδραι
(ποτήρια)
• subst. τὸ δ. medida de capacidad de dos congios
εἰς δίχουν γλεύκους κάθες
• de donde jarra de dos congios
δίχους, v. δίχοος.
δίχους, ουν, zwei χοῦς fassend ; ποτήριον Ath. XI.495a ; τὸ δίχουν, ein Maß von zwei Chus, Diosc.