διχορραγής
διχορραγής, broken in twain
δῐχο-ρρᾰγής, ές, (ῥήγνυμι)
- broken in twain, E. HF 1008 (lyr.).
partido en dos
(κίων)
διχο·ρραγής, ής, ές [ῐᾰ] brisé en deux, Eur. H.f. 1009.
Étym. δίχα, ϝραγ-, v. ῥήγνυμι.
διχορραγής, ές, doppelt zerrissen, geborsten ; κίων Eur. Herc.Fur. 1008.
διχορραγής, ες,
ῥήγνυμι
- broken in twain, Eur.