διώκω

διώκω, διώκω, pursue, chase, drive; (law) sue, prosecute

Could not find δίωκέ in Logeion dictionaries.

δίωκέ Verb: present active imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of διώκω

διώκω, Ep. inf. διωκέμεναι, -έμεν (v. infr.): fut. -ξω Sapph. 1.21, Pi. O. 3.45, X. Cyr. 6.3.13 (s. v. l.), An. 1.4.8, D. 38.16 codd.; but διώξομαι Ar. Eq. 368 (and Elmsl. restored διώξει for -εις in Eq. 969, Nu. 1296, Th. 1224), Pl. Tht. 168a: aor. ἐδίωξα: aor. 2 ἐδιώκαθον (v. διωκάθω): pf. δεδίωχα Hyp. Lyc. 16:—Med. (v. infr.):—Pass., fut. διωχθήσομαι D.S. 19.95, Polyaen. 2.13; but διώξομαι in pass. sense, LXX Am. 2.16, D.H. 3.20: aor. ἐδιώχθην Hdt. 5.73, Antipho 2.1.3, 6, (ἐπ-, κατ-) Th. 3.69, 3.4: pf. δεδίωγμαι Ev.Matt. 5.10: (cf. ϝιώκω GDI 3153 (Corinthian vase); v. δίω):—

cause to run, set in quick motion, opp. φεύγω:
- - 1 pursue, chase, in war or hunting, φεύγοντα διώκειν Il. 22.199, etc.: abs., πεδίοιο διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι 5.223, cf. Hdt. 9.11:—Med., διώκεσθαί τινα πεδίοιο, δόμοιο, chase one over or across . ., Il. 21.602, Od. 18.8.
  - - b c. acc. pers., of a lover, Sapph. l.c.; follow, X. HG 1.1.13; τοὺς εὐγνώμονας Id. Mem. 2.8.6; δ. καὶ φιλεῖν τινα Pl. Tht. 168a, cf. Ev.Luc. 17.23.
  - 2 pursue an object, seek after, ἀκίχητα διώκειν Il. 17.75; σὸν μόρον δ. S. Aj. 997; τιμὰς δ. Th. 2.63; ἡδονήν, τὸ ἀγαθὸν καὶ καλόν, Pl. Phdr. 251a, Grg. 480c; ἀλήθειαν ib. 482e; δικαιοσύνην Ep.Rom. 9.30; λαθραίαν Κύπριν Eub. 67.9: prov., τὰ πετόμενα δ. Arist. Metaph. 1009b38; κατὰ σκοπὸν δ. Ep.Phil. 3.14; of plants, δ. τοὺς ξηροὺς τόπους seek them, Thphr. HP 1.4.2; δ. τὰ συμβάντα or τὸ συμβαῖνον follow or wait for the event, D. 4.39, 10.21:—Med., διώκεσθαι τὸ πλέον ἔχειν D.H. 1.87 (s. v. l.); μοῖρα διωξαμένη [αὐτούς] IG 5(1).1355 (Messenia).
  - 3 pursue an argument, τὴν ἐναντίωσιν Pl. R. 454a; also, describe, ὕμνῳ ἀρετάς Pi. I. 4(3).21; τὴν Ἡρακλέους παίδευσιν X. Mem. 2.1.34; recite, λόγον PMag.Par. 1.958, cf. 335 (Pass.).
- II drive or chase away, διώκω οὔτινʼ ἔγωγε I donʼt force any one away, Od. 18.409; ἐκ γῆς Hdt. 9.77; banish, Id. 5.92.εʹ: metaph., διώκεις μʼ ᾗ μάλιστʼ ἐγὼ σφάλην you push or press me ..., E. Supp. 156.
- III of the wind, drive a ship, Od. 5.332; of rowers, impel, speed on her way, ῥίμφα διώκοντες (sc. τὴν νῆα) 12.182; νηῦς ῥίμφα διωκομένη 13.162; Συριηγενὲς ἅρμα διώκων driving it, Orac. ap. Hdt. 7.140, cf. A. Pers. 84; ἄτρυτον δ. πόδα Id. Eu. 403, cf. Th. 371.
- - 2 seemingly intr., drive, drive on, Il. 23.344, 424; gallop, run, etc., dub. in A. Th. 91 (lyr.); ἀναπηδήσαντες ἐδίωκον X. An. 7.2.20; ἅμα διώκοντος on the march, Plu. Caes. 17: c. acc. spatii, διώξας περὶ ὀκτακοσίους σταδίους Chares 17.
  - 3 urge, impel, βέλος χερί Pi. I. 8(7).35; φόρμιγγα πλάκτρῳ Id. N. 5.24; esp. of music, δ. μοῦσαν Pratin.Lyr. 5; δ. μέλος Simon. 29:—Pass., ὑφʼ ἡδονῆς διώκομαι . . σὺν τάχει μολεῖν S. El. 871.
  - 4 of work, urge on, carry forward, σκαφήτρους PFay. 112.2 (i A. D.).
  - 5 pf. part. Pass. δεδιωγμένος hurried, rapid, σφυγμοί Aret. SA 2.8.
- IV as law-term, prosecute, ὁ διώκων the prosecutor, opp. ὁ φεύγων, the defendant, Hdt. 6.82 (pl.), A. Eu. 583, etc.; ὁ διώκων τοῦ ψηφίσματος τὸ λέγειν . ., he who impeaches the clause in the decree . ., D. 18.59; γραφὰς δ. Antipho 2.1.5; γραφὴν δ. τινά indict, D. 59.69; δ. εἰσαγγελίαν Hyp. Eux. 9; δ. τινὰ περὶ θανάτου X. HG 7.3.6: c. gen. criminis, accuse of . ., prosecute for . ., δ. τινὰ τυραννίδος Hdt. 6.104; δειλίας Ar. Eq. 368; παρανόμων And. 1.22, cf. διωκάθειν; ψευδομαρτυρίων D. 29.13, etc.; δ. ἀπάτης εἵνεκεν Hdt. 6.136; φόνον τινὸς δ. avenge anotherʼs murder, E. Or. 1534 (anap.), cf. Arist. Pol. 1269a2; δίκην δ. pursue oneʼs rights at law, D. 54.41; δίκας μὴ οὔσας δ. Lys. 32.2: c. acc. et inf., accuse one of doing, App. BC 4.50:—Pass., ὁ διωκόμενος Antipho 2.1.5; θανάτου ὑπό τινος -εσθαι X. Ap. 21; with play on I.1, Ar. Ach. 698 sq.
- V persecute, Ev.Jo. 5.16, al.; δεδιωγμένοι ἕνεκα δικαιοσύνης Ev.Matt. 5.10.

A intr. moverse rápidamente εἰ γάρ κ' ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων Il.23.344, ῥίμφα διώκοντες Od.12.182, ὁ λεύκασπις ... λαὸς εὐπρεπὴς ... διώκων A.Th.91, ἀναπηδήσαντες ἐδίωκον X.An.7.2.20, ἅμα διώκοντος en la marcha Plu.Caes.17, c. ac. adv. ὀρθὴν ἄνω δίωκε sube recto Ar.Th.1223, διώξας περὶ ὀκτακοσίους σταδίους Chares 5, habla un río πελάγει δ' ἴσα μέτρα διώκω me muevo en la misma medida que el mar, e.e., me extiendo tanto como el mar, AP 9.707 (Tull.Gem.)

• fig. κατὰ σκοπὸν διώκω εἰς τὸ βραβεῖον Ep.Phil.3.14

• en v. med. mismo sent. σφυγμοὶ δεδιωγμένοι pulsos rápidos Aret.SA 2.8.5.

B tr.

1 perseguir c. ac. de pers. o anim. φεύγοντα Il.22.199, πολλοὺς μὲν Κορινθίων Hdt.5.92ε, Σμικύθην Ar.Eq.969, cf. An.1.4.8, LXX 1Ma.4.9, Δηίφοβον Triph.626, Ἁδρυάδας por Dioniso, Nonn.D.32.144, a anim. esp. en la caza νεβρούς Call.Dian.94, ὁ λύκος τὰν αἶγα διώκει Theoc.10.30, c. el ac. sobreentendido, Luc.DDeor.23.2, ποδωκέα πάντα γένεθλα Opp.l.c., cf. Q.S.2.548, en v. pas. τὰ ... ἐπίστια τὰ διωχθέντα ὑπὸ Κλεομένεος Hdt.5.73, cf. Opp.H.1.490, D.H.3.20, D.S.19.95, Polyaen.2.13

• c. ac. de pers. y compl. de lugar τούτους ἐδίωκον μέχρι Θεσσαλίης Hdt.9.77, tb. en v. med. τὸν πεδίοιο διώκετο le perseguía por la llanura, Il.21.602, c. ac. adv. τὴν ταχίστην διώκοντες persiguiendo a toda prisa Hdt.9.11, en v. med. mismo sent. Ναΐδων τις ... πολλὰ διώξεται A.Fr.204b.5

• abs. perseguir, emprender o seguir la persecución de caballos διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι Il.l.c., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν Il.23.424, διωκέμεναι γὰρ ὀΐω Od.l.c., Μαραθῶνι ... ἐδιώκομεν, νῦν δ' ὑπὸ ἀνδρῶν πονηρῶν σφόδρα διωκόμεθα en Maratón perseguíamos, ahora somos acosados por hombres viles Ar.Ach.698 (cf. I 2), διώξῃς δὲ μηδαμῇ εἰς ἀφανές pero de ninguna manera emprendas una persecución fuera del alcance de la vista X.Cyr.6.3.13, παρήγγειλε διώκειν Luc.VH 2.26, μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε Eu.Luc.17.23, γαίηθεν ἀναΐξας ἐδίωκον Orph.L.111

• en sent. amoroso αἰ φεύγει, ταχέως διώξει Sapph.1.21.

2 fig., c. ac. de pers. acosar, molestar, importunar οὔ νιν διώξω Pi.O.3.45, αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει Emp.B 115.9, διώκεις μ' ᾗ μάλιστ' ἐγὼ 'σφάλην me acosas por donde más me equivoqué E.Supp.156, τοὺς ἁλιεῖς BGU 1035.5 (V d.C.), τοὺς ἄλλους POxy.940.3 (V d.C.), en v. pas. Ar.Ach.698 (cf. I 1)

• en lit. crist. perseguir por motivos relig. ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν Eu.Io.5.16, en v. pas. μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης Eu.Matt.5.10, ἐδιώχθη ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου de Cristo, Ign.Tr.9.1, ἀγαπῶσι πάντας, καὶ ὑπὸ πάντων διώκονται de los cristianos Ep.Diog.5.11, cf. 1Ep.Clem.5.2

• tb. en v. med. σὲ μὲν διώξονται καὶ φιλήσουσιν Pl.Tht.168a, μοῖρα διωξαμένη Θειοφάνην IG 5(1).1355.4 (Mesenia II d.C.).

3 fig., c. ac. de abstr. perseguir, buscar ἀκίχητα διώκων Il.17.75, ἀνέτοιμα διώκει persigue cosas inalcanzables Hes.Fr.61, ὑμετέρας ἀρετὰς ὕμνῳ διώκειν perseguir vuestras glorias con un himno Pi.I.3/4.21, τοὺς πόνους Democr.B 157, ἄνθρωποι τὸν θάνατον φεύγοντες διώκουσιν Democr.B 203, τὸν σὸν ... μόρον S.Ai.997, λαθραίαν Κύπριν ... διώκειν buscar un amor clandestino Eub.67.9, πτηνὰς ... διώκεις τὰς ἐλπίδας persigues fugaces esperanzas E.Fr.271, τὰς τιμάς Th.2.63, ἡδονήν Pl.Phdr.250e, τὸ ἀγαθὸν καὶ καλόν Pl.Grg.480c, cf. Grg.482e, διώκειν τοῦ λεχθέντος τὴν ἐναντίωσιν perseguir la manera de contradecir lo expuesto Pl.R.454a, τὸ γὰρ τὰ πετόμενα διώκειν τὸ ζητεῖν ἂν εἴη τὴν ἀλήθειαν prov. en Arist.Metaph.1009^b38, ἔθνη τὰ μὴ διώκοντα δικαιοσύνην Ep.Rom.9.30

• tb. c. ac. de concr., de plantas διώκοντα τοὺς ξηροὺς τόπους Thphr.HP 1.4.2.

4 seguir, ir detrás de c. ac. de pers. αὐτόν X.HG 1.1.13, χρὴ ... τοὺς εὐγνώμονας διώκειν X.Mem.2.8.6, c. ac. de abstr. τὸ συμβαῖνον ἀεὶ διώκετε siempre vais a la zaga de los acontecimientos D.15.21, cf. 4.39.

II jur. perseguir judicialmente, procesar c. ac. de pers. οὐδ' ἕτερον δεδίωχα Hyp.Lyc.16, en v. pas. ἕως ἂν διωχθῇ hasta que sea procesado Antipho 2.1.3, cf. 2.1.6

• c. ac. de pers. y gen. acusar de, perseguir judicialmente por αὐτὸν] ... τυραννίδος Hdt.6.104, Σπεύσιππον ... τῶν παρανόμων And.Myst.22, c. ac. de pers. e inf. ἐδίωκε δὲ καὶ τὴν μητέρα τῷ παιδὶ συνεγνωκέναι también perseguía judicialmente a la madre por ser cómplice de su hijo App.BC 4.50, sólo c. gen. del delito δ. κακηγορίας Lys.10.31, ψευδομαρτυρίων D.29.13

• tb. en v. med. διώξομαί σε δειλίας Ar.Eq.368

• c. ac. de pers. y θανάτου o περὶ θανάτου perseguir a muerte, e.e., solicitar la pena de muerte θανάτου ... Μιλτιάδεα ἐδίωκε τῆς Ἀθηναίων ἀπάτης εἵνεκεν Hdt.6.136, cf. Gorg.B 11a.24, X.HG 7.3.6

• en v. pas. ser condenado a muerte ἐμὲ ... θανάτου ὑπὸ σοῦ διώκεσθαι de Sócrates, X.Ap.21

• c. ac. de términos jur. τὴν γραφὴν δ. incoar un proceso público Antipho 2.1.5, D.59.69, δίκας ... μὴ οὖσας διώκειν recurrir las sentencias en ausencia Lys.32.2, cf. D.54.41, εἰσαγγελίαν διώκων incoando una acusación Hyp.Eux.9

• c. gen. partit. de término jur. denunciar ὁ γὰρ διώκων τοῦ ψηφίσματος τὸ λέγειν καὶ πράττειν τὰ ἀριστά με el que denuncia en el decreto (la cláusula que dice) que yo hablo y actúo de la mejor manera D.18.59

• abs. litigar, presentar una querella μετὰ δὲ τὴν κατωμοσίην ἐδίωκε Hdt.6.65, cf. D.38.16

• part. pres. subst. ὁ διώκων el acusador, el demandante A.Eu.583, Lys.10.11, 12, en plu. Hdt.6.82

• en v. pas. ὁ διωκόμενος el acusado, el demandado Antipho 2.1.5

• fig. c. φόνον y gen. de pers. vengar la muerte de τὸν Ἑλένης φόνον διώκων E.Or.1534, ὁ διώκων τὸν φόνον τῶν αὑτοῦ συγγενῶν Arist.Pol.1269^a2.

III c. idea de rechazo

1 c. ac. de pers. echar, expulsar διώκω δ' οὔ τιν' ἐγώ γε habla Telémaco pues yo no echo a nadie, Od.18.409, y compl. de lugar ‘de donde’ τοὺς ἡγεμόνας τῆς στρατιῆς ... ἐκ τῆς γῆς Hdt.9.77, τοῦ παλατίου εὐνούχους Theod.Lect.Epit.124, en v. pas. Μακεδόνιος τῆς ἐκκλησίας διωχθείς Theod.Lect.Epit.115, cf. 557

• en v. med. mismo sent. Ὀδυσῆα ... οἷο δόμοιο Od.18.8.

2 c. ac. de cosa rechazar δωρατὰ φίλτρα Anacreont.51.5.

IV c. idea de mov., c. ac. de cosa

1 conducir, mover, impulsar, poner en movimiento Ἄρης, Συριηγενὲς ἅρμα διώκων Orác. en Hdt.7.140, Σύριον θ' ἅρμα A.Pers.84, χὤταν ... νότος ὑγρὰ διώκῃ κύματα cuando el noto impulse húmedas olas Theoc.7.53, en v. pas. νηῦς ῥίμφα διωκομένη Od.13.162

• c. ac. de partes del cuerpo ἄτρυτον πόδα A.Eu.403, πομπίμους χνόας ποδῶν A.Th.371, τὸν ἐμὸν ἐς δόμους πόδα E.Or.1344, βλέφαρον E.Io 205

• c. ac. de cosa y dat. instrum. βέλος διώξει χερί Pi.I.8.35, φόρμιγγ' ... πλάκτρῳ διώκων pulsando la forminge con un plectro Pi.N.5.24

• abs. Εὔρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν Od.5.332

• fig. impulsar, llevar adelante διῶξαι τοὺς σκαφήτρους τῶν ἐλαιώνον (sic) llevar adelante el cavado de los olivares, PFay.112.2 (I d.C.)

• en v. pas. fig. ὑφ' ἡδονῆς ... διώκομαι ... σὺν τάχει μολεῖν la alegría me mueve a venir muy deprisa S.El.871.

2 c. ac. de términos musicales entonar τόνδε ... [παι]ᾶνα Pi.Fr.52b.4, καμπύλον μέλος Pi.Fr.107a.3, μήτε σύντονον δίωκε μήτε τὰν ἀνειμέναν μοῦσαν Pratin.6.

3 c. ac. de argumentos y escritos proseguir, narrar, recitar οὕτω πως διώκει Πρόδικος τὴν ὑπ' Ἀρετῆς Ἡρακλέους παίδευσιν así narra Pródico la educación de Heracles por Virtud X.Mem.2.1.34, δίωκε τὸν λόγον recita la fórmula, PMag.7.226, cf. PMag.5.422.
•Rel. δίεμαι, como Ϝιώκω c. Ϝίεμαι, c. vocalismo ω oscuro, ¿quizá contaminación c. ὠκύς?

διώκω [ῐ] (f. διώξω ou διώξομαι, ao ἐδίωξα, pf. δεδίωχα ; pass. ao. ἐδιώχθην, pf. δεδίωγμαι)

I faire mouvoir rapidement, en parl. du vent ou des rameurs qui poussent un navire, Od. 5, 332 ; νηῦς ῥίμφα διωκομένη, Od. 13, 162, vaisseau lancé avec vitesse ; ἅρμα διώκειν, Eschl. Pers. 84, lancer un char ; διώκειν πόδα, Eschl. Eum. 403 ; Eur. Or. 1344, précipiter sa marche ; βέλος χερί, Pd. I. 8, 35 lancer un trait ; φόρμιγγα πλάκτρῳ, Pd. N. 5, 24, frapper (litt. mettre en mouvement) une lyre avec le plectre ; au pass. être poussé vivement : fig. διώκομαι μολεῖν, Soph. El. 871, je suis poussée à venir ; d’où intr. en apparence (s. e. ἵππον, νῆα, etc.) s’élancer, Il. 23, 344, 424 ; Od. 12, 182 ; Xén. An. 7, 2, 20 ||

II poursuivre, d’où :

1 se mettre à la poursuite de, acc. Il. 22, 158 ; joint à φέβεσθαι, « faire fuir », Il. 5, 223 ; p. opp. à φεύγειν : Xén. Mem. 2, 8, 6, etc. ; δρόμῳ δ. Xén. An. 6, 3, 25, poursuivre en courant ; cf. νῦν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων, Il. 17, 75, maintenant tu cours ainsi poursuivant sans atteindre ; δ. πεδίοιο, Il. 5, 223, poursuivre à travers la plaine ; διώκειν πρός, Plut. Eum. 7, poursuivre vers, jusqu’à, etc. ; au pass. être poursuivi, d’où fuir (fut. moy. au sens pass. διώξεται) Spt. Amos 2, 16 ; Esaï. 13, 14 ||

2 presser, contraindre, violenter, d’où chasser : δ. τινά, Od. 18, 408, chasser qqn ; δ. τινὰ ἔκ γῆς, Hdt. 9, 77, chasser qqn d’un pays ||

3 t. de droit, poursuivre, accuser devant les tribunaux, p. opp. à φεύγειν, être accusé, Plat. Euthyphr. 3e ; ὁ διώκων, Eschl. Eum. 583 ; Ar. Vesp. 902, le poursuivant, le demandeur ; p. opp. à ὁ φεύγων, l’accusé, le défendeur, Plat. Rsp. 405b ; δ. τινά τινός (τυραννίδος, etc.) Hdt. 6, 104, accuser qqn de qqe ch. (de tyrannie, etc.) ; τινά τινος εἵνεκεν, Hdt. 6, 136, litt. accuser qqn au sujet de qqe ch. ; θανάτου ou περὶ θανάτου τινὰ δ. Xén. Hell. 7, 3, 6, poursuivre qqn pour une cause capitale ; γραφὴν ou δίκην δ. τινά, Ant. 115, 24 ; DH. 7, 52, intenter un procès à qqn ; seul. avec l’acc. du grief : τόν τινος φόνον δ. Eur. Or. 1534, litt. poursuivre le meurtre, c. à d. le meurtrier de qqn ; avec l’inf. ἐδίωκε τὸν Λεπίδου παῖδα βουλεύσεως ἐπὶ Καίσαρι, ἐδίωκε δὲ καὶ τὴν μητέρα τῷ παιδὶ συνεγνωκέναι, App. Civ. 4, 50, il poursuivit le fils de Lépide pour complot contre César ; il poursuivit aussi la mère comme complice (litt. pour avoir conspiré avec le fils) ||

4 s’attacher à, rechercher : τὰς τιμάς, Thc. 2, 63 ; τὴν ἡδονήν, Plat. Prot. 354c ; τὴν ἀλήθειαν, Plat. Gorg. 482e, poursuivre les honneurs, le plaisir, la vérité, etc. ; δ. τινά, Xén. Mem. 2, 8, 6 ; 4, 4, 24, s’attacher à qqn (ami, maître, etc.) ; δ. τοὺς ξηροὺς τόπους, Th. H.P. 1, 4, 2, rechercher les lieux secs, en parl. de plantes ||

5 continuer sans interruption, poursuivre (sa route) abs. Plut. Cæs. 17 ; Charès (Ath. 575e) ; fig. δ. λόγον, Plat. Soph. 251a (cf. Rsp. 454a) poursuivre un raisonnement ; p. suite, exposer en détail, décrire : ὕμνῳ ἀρετάς, Pd. I. 3, 21, chanter les mérites (de qqn) ||

Moy.

1 poursuivre : τινα πεδίοιο, Il. 21, 602, poursuivre qqn à travers la plaine ||

2 chasser : δόμοιο, Od. 18, 8, d’une maison ||

3 poursuivre en justice : τινα δειλίας, Ar. Eq. 368, poursuivre qqn pour crime de lâcheté ||

4 poursuivre, s’attacher à, acc., joint à φιλέω, Plat. Theæt. 168a ||

➳ Act. prés. inf. poét. διωκέμεναι, Od. 15, 278, ou διωκέμεν, Il. 5, 223. Impf. duel διώκετον, Il. 10, 364. Fut. διώξω, Pd. O. 3, 45 ; I. 8, 35 ; Xén. An. 1, 4, 8 ; Cyr. 6, 3, 13 ; Dém. 989, 11, etc. et διώξομαι, Thc. 7, 85 ; Xén. Cyr. 1, 3, 14 ; 4, 1, 19 ; 4, 3, 18 ; Plat. Prot. 313c, Theæt. 168a. Pf. rare δεδίωχα, Hypér. Lyc. p. 29, Baiter-Sauppe. — Pass. prés. 1 pl. διωκόμεθα, Ar. Ach. 700 ou διωκόμεσθα, Eur. Her. 50. Fut. réc. διωχθήσομαι, DS. 19, 95 ; Polyen 2, 13 (v. le moy.). Ao. ἐδιώχθην, Hdt. 5, 73 ; Ant. 2, 3, 6 Baiter-Sauppe, etc. Pf. réc. part. δεδιωγμένος, NT. Matth. 5, 10. — Moy. prés. διώκομαι, Eschl. Ch. 289 ; part. -όμενος, DH. 1, 87. Impf. 3 sg. poét. διώκετο, Il. 21, 602 ; Od. 18, 8. Fut. διώξομαι, au sens act. (v. ci-dessus) ; au sens pass. 3 sg. διώξεται, Spt. ll. cc. ; inf. διώξεσθαι DH. 3, 20.

διώκω [~ δίεμαι] ep. inf. praes. διωκέμεν(αι); aor. msch. ook διώκαθον, maar zie διωκάθω
1. achtervolgen
a. najagen, achter ... aanzitten; abs.: διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι achtervolgen en vluchten Il. 8.107; met acc., ook med.: τὸν πεδίοιο διώκετο hij achtervolgde hem over de vlakte Il. 21.602; volgen: τοὺς εὐγνώμονας διώκειν verstandige meesters volgen Xen. Mem. 2.8.6; overdr. nastreven, najagen: ἀκίχητα δ. onbereikbare zaken najagen Il. 17.75; τὰς τιμάς δ. eer nastreven Thuc. 2.63.1; nagaan (in een tekst): οὕτω πως διώκει Πρόδικος τὴν … Ἡρακλέους παίδευσιν zo ongeveer gaat Prodicus de opvoeding van Heracles na Xen. Mem. 2.1.34.
b. voortdrijven: Σύριον ἅρμα διώκων zijn Syrische wagen voortdrijvend Aeschl. Pers. 84; overdr., pass.: ὑφ’ ἡδονῆς … διώκομαι … σὺν τάχει μολεῖν door blijdschap word ik gedreven om snel te komen Soph. El. 871; abs. snel gaan: σχεδὸν ἦλθε διώκων hij kwam in volle vaart naderbij Il. 23.499.
c. wegjagen, verjagen: τοὺς ἡγεμόνας τῆς στρατιῆς ἐδίωξαν ἐκ τῆς γῆς ze joegen de leiders van het leger het land uit Hdt. 9.77.3; ook med.: Ὀδυσῆα διώκετο οἷο δόμοιο hij probeerde Odysseus uit zijn huis weg te jagen Od. 18.8.
2. jur. vervolgen, aanklagen; met acc. en gen. iem. wegens iets: αὐτὸν … ἐδίωξαν τυραννίδος zij klaagden hem aan voor tirannie Hdt. 6.104.2; ook med.: διώξομαί σε δειλίας ik zal je vervolgen voor lafheid Aristoph. Eq. 368; met de misdaad als obj.: τὸν Ἑλένης φόνον διώκων de moord op Helena wrekend Eur. Or. 1534; subst. ptc. ὁ διώκων aanklager.
3. christ. vervolgen: μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden NT Mt. 5.10.

διώκω, (δίω ?), am gewöhnlichsten im praes. u. impf., fut. διώξω Pind. Ol. 3.45 Ar. Th. 1224 Xen. Cyr. 6.3.13, An. 1.4.8 Dem. 38.16 u. Sp.; sonst διώξομαι, wie Ar. Eq. 368 Plat. Theaet. 168a, Prot. 313c, Xen. Cyr. 4.1.19;
1) in schnelle Bewegung setzen, Hom. Il. 8.439 Ζεὺς Ἴδηθεν ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπόνδε δίωκε, Scholl. Aristonic. δίωκε : ἡ διπλῆ, ὅτι κυρίως διώκειν λέγεται, ὅταν προφεύγῃ τις· νῦν δὲ ἐπὶ τοῦ συντόνως ἐλαύνοντος. Hiernach betrachtete Aristarch die unten sub 2) aufgeführte Bedeutung »verfolgen« als die Grundbedeutung, und die hier sub 1) aufgeführte Bedeutung »in schnelle Bewegung setzen« als katachrestisch. Vgl. noch Scholl. Aristonic. Il. 22.158 ; Lehrs Aristarch. p. 150. Vom Wagenlenker, ohne Objekt, παρεξελάσῃσθα διώκων, intell. τοὺς ἵππους, Il. 23.844 ; παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν Il. 23.424. Aehnlich vom Kunstreiter Il. 15.681 σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ διώκῃ, v.l. δίηται, s. Scholl. Vom Schiff, Od. 12.182 αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα ταπτον ἐρετμοῖς. ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας, ῥίμφα διώκοντες, τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς ἐγγαθεν ὀρνυμένη ; von der σχεδίη des Odysseus Od. 5.332 ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι, ἄλλοτε δʼ αὖτʼ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν ; passiv., Od. 13.162 ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς ῥίμφα διωκομένη. – Eben so die Folgenden : Aesch. vollständig Σύριον ἅρμα διώκειν Pers. 84 ; ἔνθεν διώκουσʼ ἦλθον ἄτρυτον πόδα, den Fuß in Bewegung setzend, den Schritt beschleunigend ; vgl. Spt. 353 ; Eur. διώκω τὸν ἐμὸν εἰς δόμους πόδα Or. 1344 ; absolut, ἐπὶ πόλιν διώκων, gegen die Stadt eilend, Aesch. Spt. 89, wie auch Xen. An. 7.2.20, absolut, ἀναπηδήσαντες ἐδίωκον, sie eilten fort ; δρόμῳ διώκειν 6.3.25 ; vom Reiter, dahersprengen, Plut. Eumen. 7, Alex. 6 ; fahren, Chares bei Ath. XIII.575e. – Gew.
2) verfolgen, nachsetzen, von Hom. an, vom Kriege u. von der Jagd, überall ; bei Homer mit der bestimmten Bedeutung, daß der Verfolgte weiß, er werde verfolgt, welche Bedeutung z.B. in ἐπιδραμεῖν fehlt. S. Il. 10.354, 359, Scholl. Aristonic. zu beiden Stellen und Lehrs Aristarch. p. 132. Gegensatz διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι Il. 5.223 ; φεύγοντα διώκειν Il. 22.199 ; φευγέμεναι und διώκειν Il. 10.359 ; ὑποφεύγειν und διώκειν Il. 22.200. Mit der Bedeutung »nachjagen«, »wonach trachten«, Il. 17.75 θέεις ἀκίχητα διώκων, ἵππους αἰακίδαο δαΐφρονος, Unerreichbares zu erreichen suchen. Mit der Bedeutung »vertreiben«, »forttreiben«, Od. 18.409, wo Telemachos zu den Freiern als zu seinen Gästen sagt ἀλλʼ εὖ δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες, ὁππότε θυμὸς ἄνωγε· διώκω δʼ οὔ τινʼ ἔγωγε. Im passiv., Il. 22.168 φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι. Medium Homerisch in der Bedeutung des activ., Od. 18.8 ὅς ῥʼ ἐλθὼν Ὀδυσῆα διώκετο οἷο δόμοιο, er suchte ihn aus seinem Hause zu vertreiben, Scholl. παθητικὸν (d.h. Medium. s. Friedlaender Aristonic. p. 2) ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ und διώκετο : ἐδίωκεν ; lehrreich Il. 91.601, 602, wo neben dem aktivisch gebrauchten Medium das Activ. in derselben Bedeutung steht : αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὁ δʼ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν. ἕως ὁ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο κτἑ. – Folgende : Gegensatz φεύγειν Plat. Gorg. 507b ; ἔριν αἱματηράν Aesch. Ch. 467, u. ähnl.; nachjagen, wonach trachten, ἀρετάς Eur. Ion 440 ; τὰς τιμάς Thuc. 2.63 ; τὴν ἡδονὴν ὡς ἀγαθὸν ὄν Plat. Prot. 354c u. öfter ; τὴν ἀλήθειαν Gorg. 482e ; τὸ ἀγαθὸν καὶ καλόν 480c. So im med., τὸ πλέον ἔχειν Dion.Hal. 1.87 ; u. pass., ὑφʼ ἡδονῆς διώκομαι Soph. El. 859 ; – τινά, jemandem nachfolgen, ihm anhangen, καὶ φιλεῖν Plat. Theaet. 168a ; vgl. Xen. Mem. 2.8.6, 4.4.24. Auch von leblosen Dingen, φυτὰ διώκοντα τοὺς ξηροὺς τόπους Theophr., d.i. lieben. – Aehnl. wie persequor, λόγον, eine Untersuchung verfolgen, Plat. Soph. 251a ; vgl. Rep. V.454a ; τὴν ὑπʼ ἀρετῆς Ἡρακλέους παίδευσιν Xen. Mem. 2.1.34 ; auseinandersetzen, ἀοιδήν Coluth. 110 ; – τὰ συμβαίνοντα Dem. 4.39, 10.21, immer nur sich durch die Ereignisse in seinen Plänen leiten lassen. – Vertreiben, τινὰ ἐκ τῆς γῆς Herodot. 9.77.
3) In athenischer Gerichtssprache, Einen gerichtlich verfolgen, verklagen, Ggstz φεύγειν Plat. Euthyphr. 3e ; Oratt. oft ; ὁ διώκων, der Kläger, Aesch. Eum. 558 u. A.; διώκειν τινὰ τυραννίδος Her. 6.104, u. sonst ; τῆς ἀπάτης εἵνεκεν 6.136 ; τινὰ περὶ θανάτου Xen. Hell. 7.3.6 ; περὶ ὧν διώκομεν Dem. 18.9. Auch γραφάς, δίκην, Antiph. 2.5 ; Dem. 54.41 ; ἣν (γραφήν) ἐδίωκε Στέφανον 59.69 ; φόνον διώκειν, d.i. den Mord rächen, Eur. Or. 1554.
Pass. διώκομαι, angeklagt werden, gew. φεύγειν. – Adj. verb., διωκτέοι εἰσί Her. 9.58 ; διωκτός, Vertriebener, Soph. bei Poll. 8.158 ; dem man nachtrachten muß, Chrysipp. bei Ath. I.8d ; Arist. Eth. 1.5.

…ταῖς μάχαις πολλάκις δῆλον γίγνεται ὅτι τό γε ἀποθανεῖν ἄν τις ἐκφύγοι καὶ ὅπλα ἀφεὶς καὶ ἐφʼ ἱκετείαν τραπόμενος τῶν διωκόντων · καὶ ἄλλαι μηχαναὶ πολλαί εἰσιν ἐν ἑκάστοις τοῖς κινδύνοις ὥστε διαφεύγειν θάνατον, ἐάν τις τολμᾷ πᾶν ποιεῖν καὶ…

Plato, Apology
…νῦν γεγενημένων ἦν, εἰ πολλοὺς ἔχων τῶν ἐπιτηδείων ἐγώ, ἀπαντήσας Σίμωνι, ἐμαχόμην αὐτῷ καὶ ἔτυπτον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον καὶ καταλαβὼν ἄγειν βίᾳ ἐζήτουν, ὅπου νῦν τούτου ταῦτα πεποιηκότος ἐγὼ εἰς τοιοῦτον ἀγῶνα καθέστηκα, ἐν ᾧ καὶ…

Lysias, Speeches
…δὲ τῶν πάντων ἐφʼ ἵππους ἀναβᾶσαι, οἷς ἀνελπίστως διʼ ἀπειρίαν τῶν ἐναντίων ᾕρουν μὲν τοὺς φεύγοντας, ἀπέλειπον δὲ διώκοντας · ἐνομίζοντο δὲ διὰ τὴν εὐψυχίαν μᾶλλον ἄνδρες ἢ διὰ τὴν φύσιν γυναῖκες · πλέον γὰρ ἐδόκουν τῶν ἀνδρῶν ταῖς…

Lysias, Speeches
…ὀψὲ ἀφικόμενος ἐξ Οἰνόης. ὁ γάρ τοι παῖς με ὁ Σάτυρος ἀπέδρα · καὶ δῆτα μέλλων σοι φράζειν ὅτι διωξοίμην αὐτόν, ὑπό τινος ἄλλου ἐπελαθόμην. ἐπειδὴ δὲ ἦλθον καὶ δεδειπνηκότες ἦμεν καὶ ἐμέλλομεν ἀναπαύεσθαι, τότε μοι ἁδελφὸς…

Plato, Protagoras
…δʼ ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ θύραις ὑπʼ ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος. φαίνεται δὲ πλεῖν ἢ τέτταρα στάδια ἀπὸ τῆς οἰκίας διώξας τὸ μειράκιον οὐδὲν κακὸν ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖν ἢ διακοσίων ἰδόντων ἀνθρώπων ἔξαρνός ἐστι. λέγει δʼ ὡς ἡμεῖς…

Lysias, Speeches
…ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν. οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα ; μέν ;, ἄλλως δὲ περὶ αὐτῶν πέπρακται…

Lysias, Speeches
…δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ ʼθέλειν παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς κορυφῆς ἡμμένω δύʼ…

Plato, Phaedo
…πρώτοις ἐνέτυχον. ταῦτα οὖν, ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς τάχιστα. ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον · κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. καὶ ὁ Σιμμίας, οἷον…

Plato, Phaedo
…ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν, ἐκεῖνο ἐνθυμεῖσθε · οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες, οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μὴ περιίδητε…

Lysias, Speeches
…αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὃ δʼ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν · εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα · δόλῳ δʼ ἄρʼ ἔθελγεν Ἀπόλλων ὡς αἰεὶ ἔλποιτο κιχήσεσθαι ποσὶν οἷσι…

Homer, Iliad

Menu

Word wheel

διώκω

Saved

Recent