δημοκοπέω
δημοκοπέω, to curry mob-favour
- court the mob, Plu. CG 9, Charito 1.5; opp. δημαγωγέω, Plu. Praec. 2.802d; δ. ἔς τινας App. Syr. 16; δ. τὸ πλῆθος ἐπί τισι Id. BC 4.94:—Med., Phld. Rh. 1.380 S.
1 golpear los oídos del pueblo con halagos, hacer demagogia
δ. ἢ πολυπραγμονεῖν περὶ τῶν ἀλλοτρίων
ἐδημοκόπουν δὲ οἱ τῆς μνηστείας ἀποτυχόντες
ἀεὶ δημαγωγοῦσι, μᾶλλον δὲ δημοκοποῦσι
δημοκοπῶν ἐς Μακεδόνας καὶ Φίλιππον
haciéndose popular por medios viles ante los macedonios y Filipo de Antíocoτῆς πολιτείας ... τοῖς δημοκοποῦσιν ἐκδεδομένης
• en v. med. mismo sent.,
οὐκ ἂν ἄλλ[ο]ς ἑ[ξῆς δημο]κοποῖτο
op. δι' ἡσυχίας τὸν βίον παρελθεῖν
• abs., de una determinada expresión ser demagógica
τὸ δὲ «ἔδδεισε περὶ Μενελάῳ» δημοκοπεῖται
2 c. ac. int. y ἐπί c. dat. poner al pueblo en contra de
Ἀντωνίου τὸ πλῆθος ἐφ' ἡμῖν δημοκοπήσαντος
- to curry mob-favour, Plut.