Δημοκλείδης
1 arconte aten. en 316/15 a.C., IG 22.1479.14 (IV a.C.), D.H.Din.9.2, D.S.19.17.
2 orador, D.H.Din.11.13.
3 hist. anterior a Ateneo, Ath.175a, Democlides, I.
4 noble tebano que participó en la conjuración contra los aristócratas en 379 a.C., Paus.l.c., Plu.ll.cc.
5 plu.
Δημοκλεῖδαι
ref. a los extranjeros y adúlteros, quizá por el orador (cf.
Δημοκλείδης, ου (ὁ) Dèmokleidès :
1 orateur, DH. Din. 11 ||
2 autre, Plut. Pel. 8, 11, etc.
Étym. patr. de Δημοκλῆς.