διαβεβαιωτικός
διαβεβαιωτικός, affirmative
διαβεβαι-ωτικός, ή, όν,
- affirmative, δ. σύνδεσμος A.D. Conj. 235.26, al., EM 415.42; θεωρία Ptol. Tetr. 7. Adv. -κῶς A.D. Synt. 318.28, S.E. P. 1.233.
I
1 seguro
θέσις
(θεωρία) οὐ δ. op. εἰκαστική
2 gram. aseverativo, afirmativo
σύνδεσμοι
II adv. -ῶς
1 con seguridad
κατὰ τὸ φαινόμενον ἡμῖν ... καὶ οὐ δ.
2 con resolución, con firmeza Sch.Er.Il.3.46-52.
3 afirmativa, aseverativamente A.D.Synt.318.28.
διαβεβαιωτικός, ή, όν :
1 affirmatif, t. de gr. Dysc. Synt. 243, 19 ; Ptol. Sext. etc. ||
2 affirmé, confirmé, sûr (p. opp. à στοχαστικός, conjectural) Procl. Ptol. p. 10.
Étym. διαβεβαιόομαι.