δίγλωσσος
δίγλωσσος, speaking two languages
Could not find διγλώσσων in Logeion dictionaries.
διγλώσσων Adjective: masculine genitive plural, Adjective: feminine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural of δίγλωσσος
- speaking two languages, Th. 8.85, 4.109, Gal. 8.585:— as Subst., δίγλωσσος, ὁ, interpreter, dragoman, Plu. Them. 6.
- II double-tongued, deceitful, LXX Si. 5.9, al.
I bilingüe
βάρβαροι
πόλεις
ἄνθρωπος
II fig.
1 de doble lengua fig. de las alas de la cigarra
διγλώσσῳ μελπόμενος στόματι
2 falso, mentiroso
ἀνήρ
ὁ δ. ὄφις
ref. a pers.
3 de lenguaje ambiguo Hsch.
III subst.
1 ὁ δ. intérprete Plu.Them.6, Crass.28, Lib.Ep.865,
δ. ἦν ἐς τὰ βαρβαρικὰ γράμματα
2 τὸ δ. bot. laurel alejandrino, Ruscus hypophyllus L., Ps.Apul.Herb.58.7.
1) zweizüngig ; στόμα τέττιγος Bian. 3 (IX.273); zweier Sprachen kundig, Thuc. 8.85 ; Plut. Alex. 37 ; ὁ δ., der Dolmetscher, Plut. Them. 6.
2) zweizüngig, hinterlistig, Orac.Sib., LXX.
- Ispeaking two languages, Lat. bilinguis, Thuc.
- IIas Subst., δίγλωσσος, ὁ, an interpreter, Plut.