διερύκω
διερύκω, to keep off, to hinder
διερύκω [ῡ],
- keep off, Arat. 299 (tm.); hinder, ἁψιμαχίαν Plu. Lyc. 2.
apartar, mantener lejos
διὰ ξύλον ἄϊδ' ἐρύκει
• impedir
ἁψιμαχίαν τινά
δι·ερύκω (part. prés. -ων) [ῡκ] séparer, d’où arrêter, Plut. Lyc. 2.
διερύκω, auseinander halten, ἁψιμαχίαν, d.i. hindern, Plut. Lyc. 2.
διερύκω
- to keep off, to hinder, Plut.