δικηφόρος
δικηφόρος, bringing justice, avenging
δῐκη-φόρος, ον,
- bringing justice, avenging, Ζεύς A. Ag. 525; ἡμέρα δ. the day of vengeance, ib. 1577; ὁ δ. avenger, opp. δικαστής, Id. Ch. 120.
1 justiciero, reparador
Ζεύς
ἡμέρα δ.
día de la justicia
2 vengador op. δικαστής:
πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
¿hablas de un juez o acaso de un vengador?
δικη·φόρος, ου (ὁ) [ῐ] vengeur (litt. qui apporte la justice ou la vengeance) Eschl. Ag. 525, 1577 ; Ch. 120.
Étym. δίκη, φέρω.
δικηφόρος, Rache bringend, rächend, strafend ; Ζεύς Aesch. Ag. 511 ; ἡμέρα 1559 ; Ch. 118 πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις ; Richter od. Rächer ?
δικηφόρος
δῐκη-φόρος, ον
φέρω
- bringing justice, avenging, Ζεύς Aesch.; ἡμέρα δ. the day of vengeance, Aesch.:—as Subst. an avenger, Aesch.