δίκεντρος
δίκεντρος, with two stings
δί-κεντρος, ου,
- with two stings, Ael. NA 6.20, 16.42.
de dos aguijones
δί·κεντρος, ος, ον [ῐ] à deux aiguillons, El. N.A. 6, 40.
Étym. δίς, κέντρον.
δίκεντρος, mit zwei Stacheln, σκορπίων Ael. H.N. 6.40.