δίκοκκος
δίκοκκος, with two grains
δίκοκκος [ῐ], ον,
- with two grains, ζέα, of rice-wheat, Dsc. 2.89.
- 2 δίκοκκον, τό, = χόνδρος, Ps.-Dsc. 2.96.
bot. de dos granos
ζέα δ.
espelta
• subst. τὸ δ. espelta, Triticum dicoccum (Schrank), Schübl., Ps.Dsc.2.96.
δί·κοκκος, ος, ον [ῐ] à double noyau, Diosc. 2, 111.
Étym. δίς, κόκκος.
δίκοκκος, mit zwei Kernen.