δοκησίνοος
que se considera a sí mismo inteligente
sinón. de δοκησιδέξιος
δοκησί·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν [ῐ] qui se croit intelligent, Callias (Poll. 4, 9).
Étym. δόκησις, νόος.
δοκησίνοος, zsgzn -νους, sich klug dünkend, Callias com. bei Poll. 4.9.