δράστης
δράστης and δράστας, ὁ, Att. and Dor. for δρήστης.
1 el que actúa
πεσεῖν δρήστην ἐπ' ἀσκόν
caer sobre el odre dispuesto a actuar en sent. erót.αὐτουργὸν γενέσθαι καὶ δράστην
• activo, lleno de energía, con poder de actuación de pers., Adam.2.39, Man.l.c., Hsch.
2 violento
ὁ δὲ (δ. γὰρ ἦν) αὐτοχειρὶ τὸ χωρίον λαβεῖν ἐπειρᾶτο
fugitivo
οἷά τε δ. φεύξετ' ἄφαντος
• subst. ὁ δ. esclavo
θεράπων δὲ οἱ, οὐ δ. ὀπαδεῖ
1 *δράστης, seul. ion. δρήστης, ου (ὁ)
1 qui agit, Archil. 67 ||
2 énergique, Man. 5, 85.
Étym. δράω.
2 δράστης, ου (ὁ) esclave fugitif, Sib. 4, 520 ; d’où mauvais esclave, Pd. P. 4, 511 (nomin. sg. dor. δράστας).
Étym. *διδράσκω.
δράστης, ὁ, = δρηστήρ, Pind. P. 4.287, dem θεράπων entgegengesetzt, ein niederer Diener, Knecht, s. Böckhs explicatt. Vgl. δρήστης.