δρασκάζω
δρασκάζω, attempt an escape
δρασκ-άζω, (διδράσκω)
- attempt an escape, Lex ap. Lys. 10.17: prov., ἐν ἅλῳ δρασκάζεις, of those who ‘bury their head in the sand’, Zen. 3.74.
1 escapar, fugarse
δεδιότα δὲ δίκης ἕνεκα δρασκάζειν
2 intentar escaparse
ἐν ἅλῳ δρασκάζεις
prov. de quienes buscan inútilmente refugio
δρασκάζω, seul. prés. cité par Lys. 117, 6, tenter de s’enfuir.
Étym. *διδράσκω.
δρασκάζω, entlaufen, Lys. 10.17, aus Solons Gesetzen ; er erkl. es durch ἀποδιδράσκω ; bei Zenob. 3.74 wird das sprichwort ἐν ἅλῳ δρασκάζεις erkl.: ἐν ἅλῳ κρύπτῃ, ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων λαθεῖν, denn auf der Tenne kann man nicht verborgen bleiben.