δυσάνεκτος
δυσάνεκτος, hard to bear
δῠσ-άνεκτος, ον,
- = δυσανάσχετος I, interpol. in X. Mem. 2.2.8, cf. Gal. 7.181. Adv. -τως Poll. 3.130.
1 difícilmente soportable
ὀδύνη
2 adv. -ως en forma difícilmente soportable Poll.3.130.
δυσ·άνεκτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à supporter, Xén. Mem. 2, 2, 8.
Étym. δ. ἀνέχω.
δυσάνεκτος, = δυσανάσχετος, Xen. Mem. 2.2.8.