δυσανασχετέω
δυσανασχετέω, to bear ill
Could not find δυσανασχετήσας in Logeion dictionaries.
δυσανασχετήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of δυσανασχετέω
- bear ill, Th. 7.71; to be greatly vexed, ἐπί τινι, πρός τι, Plu. Cam. 35, Plb. 16.12.5; περί τινος Phalar. Ep. 37; τοῖς γενομένοις J. AJ 13.16.2: abs., Eus.Mynd. 59, Aët. 8.44.
I soportar mal
τὰ γιγνόμενα
τὴν τριβήν
II intr.
1 pasarlo mal
δυσανασχετεῖ καὶ ξενοπαθεῖ
del alma
• ref. a un enfermo sufrir, sentirse mal
χρόνον ... ἐφ' ὅσον ὁ πάσχων μὴ δυσανασχετῇ
2 c. rég. prep. enojarse
πρὸς τὰς τοιαύτας ἀποφάσεις τῶν ἱστοριογράφων
πρὸς τὴν ἀνατριβήν
περὶ μοίρας ἢ θανάτου
ἐπὶ τῇ βλάβῃ
ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις
• tb. c. dat.
τοῖς γινομένοις
• abs. contenerse con dificultad
δυσανασχετήσαντες ἐμέλλησαν αὐτὸν ἀνελεῖν
- to bear ill, Lat. aegre ferre, Thuc.: to be greatly vexed, ἐπί τινι Plut. from δυσανάσχετος