δυσανάγωγος
δυσανάγωγος, hard to throw up
δῠσ-ανάγωγος [ᾰγ], ον,
- hard to throw up, ὑγρά Dsc. 1.1, cf. Androm. ap. Gal. 13.28.
1 medic. difícil de expulsar o expectorar
τὰ δυσανάγωγα ὑγρά
τὸ πτύελον
2 de pers. difícil de corregir o educar, difícil de enmendar
μὴ ... γένηται τῷ πατρὶ δ. (Διόνυσος)
que no resulte (Dioniso) maleducado para su padreτινές εἰσι πήλινοι, καὶ δυσανάγωγοι
3 fig. difícil de elevar espiritualmente
διάνοια δ. πρὸς γνῶσιν τῆς ἀληθείας
δυσ·ανάγωγος, ος, ον [ῠᾰᾰ]
1 difficile à ramener par en haut, à expectorer, à rejeter, Diosc. 1, 1 ||
2 fig. difficile à conduire, à gouverner, Syn. Calv. 6, 1177 b Migne.
Étym. δ. ἀναγωγή.
δυσανάγωγος, schwer herauszubringen, schwer auszuwerfen, Diosc.; – schwer zu leiten, Sp.