δυσπέλαστος
δυσπέλαστος, dangerous to come near
δυσ-πέλαστος, ον,
- dangerous to come near, δ. ἀμαθία κακόν (Nauck δυσπάλαιστον) S. Fr. 924.
a quien es peligroso acercarse
(Ἐριννύς) δυσπλῆτίς τις οὖσα, ὅ ἐστι δ.
δυσ·πέλαστος, ος, ον, difficile à approcher, Soph. fr. 663.
Étym. δ. πελάζω.
δυσπέλαστος, unnahbar, Soph. frg. 663.