δυσπετέω
δυσπετέω, fall out ill
δυσπετ-έω,
- fall out ill, Suid.
1 llevar mal, impacientarse, no soportar
πρὸς τὰ δεινά
κόρῳ βαρεῖσθαι καὶ τῇ σπάνει δυσπετεῖν
2
δυσπετοῦντα· δυστυχοῦντα
δυσπετέω, unzufrieden, unglücklich sein, VLL, K.S.