δυσπένθερος
δυσπένθερος, of an evil father-in-law
δυσ-πένθερος, ον,
- of an evil father-in-law, θεσμά Nonn. D. 3.309.
propio de un suegro funesto
δυσπένθερα θεσμὰ τοκῆος
δυσ·πένθερος, ος, ον, causé par un mauvais beau-père, Nonn. D. 3, 309.
Étym. δ. πενθερός.