δυσπεπτέω
δυσπεπτέω, digest with difficulty
δυσ-πεπτέω,
- digest with difficulty, Dsc. 5.6:—Pass., Id. 4.82.
medic. digerir con dificultad, tener malas digestiones
στυπτικὴν ... ἔχει τὴν δύναμιν ... ἁρμόζουσαν τοῖς δυσπεπτοῦσι
del vino ὀμφακίτηςἀπεπτεῖν τε καὶ δ.
τοὺς δυσπεπτοῦντας καὶ ἀνορέκτους
• en v. pas. ser indigesto
οὗτοι βλάπτουσι δυσπεπτούμενοι
de setas comestibles
δυσπεπτέω-ῶ, avoir peine à digérer, Diosc. 4, 83 ; 5, 25.
Étym. δύσπεπτος.
δυσπεπτέω, schwer verdauen, Diosc.