δυσπειθής
δυσπειθής, hardly obeying, self-willed, intractable
- hard to persuade, not easily talked over, Pl. Phdr. 271d.
- 2 self-willed, disobedient, Id. Lg. 880a, Hierocl. p.63 A.; κύνες X. Mem. 4.1.3 (Sup.).
- 3 hard to believe, Phld. D. 3.12.
- 4 Adv. -θῶς, ἔχειν πρός τι Plu. Galb. 25; δ. φέρειν Id. Lys. 15; with difficulty, κάμπτεσθαι Hero Bel. 75.9.
I de pers. o ref. pers., y de anim.
1 difícil de convencer, difícil de persuadir mediante la oratoria, Pl.Phdr.271d,
ὁ δ. ... Ἀίδας
2 desobediente, díscolo, intratable Pl.Lg.880a,
οὐδέν ἐστι δυσπειθέστερον ἀνθρώπου φύσεως
δ. καὶ πρὸς ἅπαν ἀντιτείνων
δυσάγωγος καὶ δ.
δυσπειθέσι καὶ ἀναγώγοις δι' ἀπαιδευσίαν ... ἤθεσι
ἐπιθυμίαι
κούρη
• subst. τὸ δ. indocilidad, desobediencia
τὸ δ. καὶ ἀνυπότακτον
3 rebelde, insubordinado, indisciplinado
στρατιῶται
μεγάλην πόλιν αἰεὶ δυσπειθῆ Ῥωμαίοις γενομένην
• subst. τὸ δ. insubordinación
τὸ δ. φύσει πρὸς τοὺς βασιλέας
4 de anim. desobediente, indócil
κύνες
κακαὶ δὲ ἀνακληθῆναι αὗται καὶ δυσπειθεῖς ὑπὸ λιμοῦ
τὸ δυσπειθὲς καὶ ἀκόλαστον ... ὑποζύγιον
καθάπερ πῶλόν τινα δυσπειθῆ καὶ δυσήνιον
• difícil de domar, indómito
II de cosas
1 inmanejable
δυσπειθὲς ἦν τὸ ἱστίον
por la fuerza del viento
2 difícil de relajar o distender
δυσπειθὲς ὑπὸ σκληρότητος ὄργανον
III de abstr. difícil de aceptar, difícilmente creíble
τοῦτο δ' αὐτὸ δυσπειθὲς ἀναφαίνεται
λόγος
IV adv. -ῶς
1 con desobediencia
δ. φέρειν
ser reacio, oponerseδ. ἔχειν
comportarse de modo indisciplinado en la batalla
2 con incredulidad δ. ἔχειν ser incrédulo
οἱ πάνυ πρὸς τὰ τοιαῦτα δ. ... ἔχοντες
ὁ πρὸς τοῦτο δ. ἔχων
3 con dificultad
δ. κάμπτεσθαι αὐτά (τὰ τόξα)
1) schwer zu überzeugen ; Plat. Phaedr. 271d ; Ἀΐδης Anyte 14 (VII.190); gew.
2) schwer gehorchend, widerspänstig ; Plat. Legg. I.632b ; Xen. Mem. 4.1.3, von Jagdhunden ; Sp.;
• Adv., δυσπειθῶς ἔχειν πρός τι, etwas nicht glauben wollen, Plut. Galb. 25 ; φέρειν τι, Lys. 15.
- hardly obeying, self-willed, intractable, Xen.:—adv., δυσπειθῶς ἔχειν Plut.